دیلماج

2011-06-18T03:17:00.001+04:30

اگر این جا را می خوانی یک خبری از خودت به من بده ،دارم خل می شوم ،کجایی تو آخر ، میدانی کی تا به حال با من حرف نزدی؟

خشونت

2011-03-25T01:17:00.000+04:30

روحم عریان نه ها ، برهنه نه ها ، لخت و لرزان شده بود ...

Pooran - Bigharar

2011-01-21T18:12:00.000+03:30

شهزاده ی غمگین دوردست ها

2011-01-12T00:24:00.002+03:30

خاک ات را به آب سپرديم
خاطره ات را به خاطر

-------------------------

بعد از تو
گوش ماهی ها
صدای دريا
و بوی خاکستر می دهند

--------------------------

تن شور خزر
جان تازه ای می خواست

--------------------------
خزر
تنی را به وطنی رساند

--------------------------

خزر گريه اش را قورت داد
و تو را بلعيد

--------------------------

شهزاده ی غمگین دوردست ها
سوار بر خزر
به ساحل بی تابستان ما که رسیدی
جای همه ی ما آب تنی کن!

--------------------------
اندوه بزرگی است
خزر
میان من و آن دیگری
که دم به دم
دیوار دیگری است
میان تابستان های ما

--------------------------
خزر يله می دهد
بر ساحل تابستانی
که زنانه نيست
که مردانه نيست
که زنانه مردانه نيست
خزر يله می دهد بر شهری
که از نو ،شهر می شود
که نوشهر می شود

--------------------------

تنت را به وطنت سپردیم

--------------------------

لطفا هر گونه نقل مطلب با ذکر مأخذ و نام سراينده باشد.

علیرضا پهلوی

2011-01-12T00:03:00.005+03:30

مادربزرگم می گفت خاک آدم را زمين گير می کند ،می گفت دل آدمی هميشه تنگ جایی است که بند نافش در آن به زمين سپرده شده است،می گفت آدم را بايد در زمين خودش به خاک بسپارند،برای من اين حرف به مثا به ی وصيتی بود که بايد به گوش می گرفتی و به آن عمل می کردی ،آرزويی که بايد به آ ن جامه ی عمل می پوشاندي،آرزويی که نشات گرفته از فرهنگ کشاورزی می دانستمش.

حالا اما زندگی مرا به گوشه ديگری از دنيا پرت کرده است و دلم برای زمينم تنگ می شود بی آن که کشاورز باشم .

اين ياداشت مهدی جامی را خيلی دوست دارم ،قبل از اين که خبر منتشر شود نوشته شده است.

عرفان خودکشی و مقام مرگ پیش از مرگ

پهلوی های جوان

برای تو که اتاق مطالعه ات، میز تحریرت و برنامه هفتگی مدرسه ات موزه من شد و تو از درد خود را کشتی

چرا مرگ علیرضا پهلوی همه رو اینقدر متاثر کرد

«تهمینه قرن»

2010-06-05T01:50:00.001+04:30

تقریبا در همه مصاحبه هایی که از بهرام بیضایی خوانده ام این سوال از او پرسیده شده که زنان نمایشنامه هایش را از کجا می آورد , از این به بعد به جای پاسخ به این سوال می تواند بگوید از اینجا.

این نوشته رویا کریمی مجد را خیلی دوست دارم. عنوان این نوشته ر ا هم از آنجا وام گرفته ام.

...

2010-06-04T22:43:00.000+04:30

داداشی! صخره خواهم بود که هر چه به من می خورد خرد شود ,گیریم که در این میان تکه هایی از من کنده شود، صخره خواهم بود پا برجا

خواهر و برادر شُل

2010-05-25T02:15:00.003+04:30

در آلمان تقریبا شهری نیست که در آن خیابانی به نام خواهر و برادر شُل نباشد، روی نقشه گوگل نام یک شهر را بنویسید و بعد دنبال Geschwister-Schollstrasse بگردید،مطمئناً جستجوی شما نتیجه ای در بر خواهد داشت.

سلام آقای گلشیری

2010-05-22T03:51:00.003+04:30

Größere Kartenansicht

دلم یک مجله کارنامه می خواهد از کتابفروشی طاعتی رشت که دستم بگیرم ورق بزنم توی علم الهدی و همین طور که گاه گداری تنه می زنم یا تنه می خورم برسم سبزه میدان ,از اغذیه هوس که بنا به دستور اماکن سه نقطه بالای سینش گذاشته اند رد شوم بپیچم سمت چپ طرف بیستون از بستنی نشاط یک بستنی قیفی بزرگ با شکلات بخرم, بروم بنشینم ردیف آخر اتوبوس شرکت واحد و تا مقصد بستنی لیس بزنم و کارنامه بخوانم.

I hate you then I love you

2010-05-22T02:59:00.005+04:30

می خواهم از تو بگریزم
اما اگر ترکت کنم خواهم مرد
می خواهم زنجیرهایی را که به دورم تنیده ای بگسلم
اما حتی تکانی به خود نمی دهم

هر چه که می کنی دیوانه ام میکند
از تو تنها شدن را دوستتر دارم
اما می دانم همین که بروی
زندگیم خالی می شود

زیستن با تو محال است
بی تو زیستن هم ناممکن
هر چه کنی هر چه کنی
نمی خواهم،نمی خواهم
هرگزنمی خواهم جز توکسی را دوست بدارم

غمگینم می کنی
قویم می داری
دیوانه ام می کنی
در اشتیاقم نگه می داری
در اشتیاق خودت نگاهم می داری

«اي بوالحسن، تو مردي مرغ‌دلي، سر دشمنان چنين بايد.»

2010-05-15T18:32:00.003+04:30

چون از اين فارغ شدند، بوسهل و قوم از پاي دار بازگشتند، و حسنک تنها ماند، چنان‌که تنها آمده بود از شکم مادر. و پس از آن شنيدم از ابوالحسن خربلي، که دوست من بود و از مُختَصّان بوسهل که:«يک روز شراب مي‌‌خورد و با وي بودم، مجلسي نيکو آراسته و غلامان بسيار ايستاده و مطربان همه خوش‌آواز. در آن ميان فرموده بود تا سر حسنک پنهان از ما آورده بودند و بداشته در طبقي با مِکَبَّه. پس گفت:«نوباوه‌اي آورده‌اند، از آن بخوريم.» همگان گفتند:«خوريم.» گفت:«بياريد.» آن طبق بياوردند و از او مِکبّه برداشتند. چون سر حسنک را بديديم همگان متحير شديم. و من از حال بشدم. و بوسهل بخنديد، و به اتفاق شراب در دست داشت، به بوستان ريخت. و سر، بازبردند. و من، در خلوت، ديگر روز او را بسيار ملامت کردم. گفت:«اي بوالحسن، تو مردي مرغ‌دلي، سر دشمنان چنين بايد.» و اين حديث فاش شد. وهمگان او را بسيار ملامت کردند بدين حديث، و لعنت کردند.»
و آن روز که حسنک را بر دار کردند، استادم، بونصر، روزه بِنَگشاد و سخت غمناک و انديشه‌مند بود چنان‌که به هيچ‌وقت او را چنان نديده بودم. مي‌‌گفت:«چه اميد ماند؟» و خواجه احمدِ حسن هم بر اين حال بود، و به ديوان ننشست.

و حسنک قريب هفت سال بر دار بماند، چنان‌که پاي‌هايش همه فروتراشيد و خشک شد، چنان‌که اثري نماند. تا به دستوري فروگرفتند و دفن کردند، چنان‌که کس ندانست که سرش کجاست و تن کجاست.

و مادر حسنک زني بود سخت جگرآور. چنان شنيدم که دو سه ماه از او اين حديث نهان داشتند. چون بشنيد جزعي نکرد چنان‌که زنان کنند؛ بلکه بگريست به‌درد، چنان‌که حاضران از درد وي خون گريستند. پس گفت:«بزرگا مردا که اين پسرم بود! که پادشاهي چون محمود اين جهان بدو داد و پادشاهي چون مسعود آن جهان.» و ماتم پسر سخت نيکو بداشت و هر خردمند که اين بشنيد بپسنديد، و جاي آن بود...
١٩ اردیبهشت٨٩
تاريخ بيهقي

حسین پناهی

2010-05-15T01:50:00.001+04:30

شب در چشمان من است
به سیاهی چشم هایم نگاه کن
روز در چشمان من است
به سفیدی چشم هایم نگاه کن
شب و روز در چشمان من است
به چشم های من نگاه کن
پلک اگر فرو بندم؛
جهانی در ظلمات فرو خواهد رفت

Greece

2010-05-07T22:56:00.000+04:30

Guido Westerwelle: Hier muss man Haltung zeigen - und Enthaltung ist keine Haltung.

We ... Iranians

2010-04-26T02:50:00.005+04:30

I hope one day we will be free to do anything we want.But even today, I am so glad we have the love of freedom in our hearts.
So do not give up.

يک ايرانی سوپراستار آلمانی ها شد

2010-04-18T04:00:00.009+04:30

بالاخره اين برنامه سوپر استار هم به پايان رسید و ما نفسی به راحتی کشيديم .مهرزاد مرعشی برنده مسابقه شد.مهرزاد صدای خيلی قشنگی دارد،از همان آغاز اين سری از برنامه سوپر استار، همه داوران از جمله ديتر بولن بارها به اين مساله اشاره کردند.ديتر بولن از جمله خوانندگان و تهيه کنندگان صاحب نفوذ در آلمان است.در ايران او و گروه "مدرن تالکينگ "را با ترانه "يو آر مای هارت،يو آر مای سول" و آهنگ"شری شری " می شناسند.

امشب اما به نظر می آمد که رقيب مهرزاد ،منووين ، گوی سبقت را از او ربوده هر سه داور هم نظرشان اين بود که منووين امشب شايستگی بيشتری برای برنده شدن دارد،اما تصمیم نهايی نه به رای داوران که به نظر بينندگانی بستگی دارد که با تماس تلفنی برنده را انتخاب می کنند. امشب ۵۶،۴ درصد از بینندگانی که در رای گیری سرکت کرده بودند به مهرزاد رای دادند و به این ترتیب او به عنوان سوپر استار ۲۰۱۰ آلمان انتخاب شد .

مهرزاد مرعشی از همان آغاز با نماد های سبز بر روی صحنه حاضر می شد ،هوادرانش هم هميشه تی شرت سبز می پوشيدند وخیلی وقت ها پرچم ايران را دست می گرفتند، که اين مساله خود به هر چه محبوب تر شدن مهرزاد در بين ايرانی های آلمان منجر شد. خيلی ها هم يکی از دلايل عمده موفقيت مهرزاد را علاوه بر صدای خوب ،در حمايت ايراني های مقیم آلمان از او می دانند .اما بسياری نيز اذعان می کنند که زندگی شخصی به دور از جنجال مهرزاد در پيروزيش بی تاثير نبوده است.مهرزاد بر خلاف منووين که سابقه دو سال زندان و استعمال مواد مخدر داشته است، زندگی سالم و به دور از هیاهویی دارد که سعی کرد در طی مسابقه آن را هر چه بیشتر و پررنگ تر در معرض دید عموم بگذارد برای مثال مرتب از پسر چهار ماهه اش، شاهین ،حرف می زد و این که هر کاری می کند برای خانواده و پسرش است،یا این که هفته قبل جلوی دوربین از نامزدش تقاضای ازدواج کرد، همه این ها از او مردی دوستدار خانواده و مهربان ترسیم می کرد. که نهايتا در رای تماشاگران بی تاثير نبود.

از نکات جالب مسابقه امشب اين بود که وقتی مهرزاد به عنوان برنده اعلام شد و طرفدارانش به روی سن پريدند پدرش به سمت منووين که بهت زده قدرت حرکت نداشت رفت و او را در آغوش گرفت و سعی در آرام نمودنش داشت که خوب چندان هم در اين کار موفق نبود.
نکته جالب ديگر برنامه امشب هم اين بود که اين برنامه هم از خاکستر آتشفسان ايسلند بی نصيب نماند و نينا آيشينگر داور مسابقه پروازی نيافت که با آن خود را از لس آنجلس به کلن ،محل برگزاری برنامه ،برساند و سيلوی فان در فارت به جای او در اين برنامه ظاهر شد.

The last chance

2010-04-15T05:36:00.000+04:30

O gun,the world is beautiful !Have you ever seen a gazelle? Have you ever looked at its eyes? Look at a gazelle’s eyes. How could you ever shoot it?

O,gun,the world is beautiful!I wish you could know how colorful it is,how many colors it has,what beautiful seasons it has.Each day has its own color,and each season is different from the rest.
Have you ever seen a tree or birds in the trees singing in the spring?you know what a song is?Do you know what a nest is?Do you know what a bird is?Have you ever stopped to think what it means to fly?Do you know how much a bird loves to fly,and happily it flies when it does not need to fear you?
Do you still want to keep your eyes closed?Do you know what it means to see?
Let me tell you:eyes means seeing,seeing means love,and love means looking into someone else’s eyes and not being able to stop.
Have you ever seen?Have you ever loved?Do you know how much love is needed for a human being to be born?Let me tell you:first two strangers must come to know each other well enough that they come to love each other ,to love each other deeply enough that they become one.
Now these two are one ,and from them,one is born whom we call a child.The one who feeds this child is the mothet.she helps him to see the trees ,the birds,the spring.She helps him to see his mother ,to see woman,and to love to become beautiful to become a human being.

O gun ,do you know what a human being is?Do you know gun?A humanbeing is so beautiful ,a mother is so beautiful,and she becomes so sad when she sees that you can’t see how beautiful life is.O gun ,please open your eyes!

especial thanks to Jim Giragosian

«فقط پیوند...»

2010-04-15T05:29:00.002+04:30

بر این خاکستری خفه همگانی زندگی ماشینی ته مایه رنگی بزن! همه را با یک چوب مران ، از تعصب بپرهیز ، یک شکلی حاکم بر حیات را به نوعی درهم شکن ، با همدلی با انسانها به حیات تیره خود رنگ و بویی بده ، همه نیروها در کارند تا تو را عام کنند ؛ خاص باش ! با شکستن نظم حاکم بر روابط اجتماعی توازنی تازه پدید آر، برای ایجاد این توازن هم به دل گرم و هم به عقل سرد نیازداری. افراط در هر سو تو را به بیراهه جنون یا جزمیت می کشد. دل بده، عشق بورز ، از خود مایه بگذار، فرزانگی بیاموز!

احمد مير علايی

...

2010-03-24T17:04:00.005+04:30

در آلمان اکثر قريب به اتفاق زنانی که ازدواج می کنند نام خانوادگی همسرشان را برمی گزينند.این مساله حتی در زنانی که در موقعيت اجتماعی بالايی قرار دارند بسيار معمول است.از جمله اين زنان ،وزير خانواده ،جوانان و زنان است.خانم وزير در تاريخ ۳۰ نوامبر ۲۰۰۹ به عنوان وزير انتخاب شدند و با نام خانوادگ کوهلر سوگند یاد کردند حالا از ۲ ماه پیش یعنی از فوریه با اوله شرودر که سخنگوی پارلمانی وزارت کشور است ازدواج کرده و نام خانوادگیش را به شرودر تغییر داده است .تصور کنيد که شب بخوابيد و صبح بلند شويد مجبور باشيد وزير مملکت را به نامی ديگر بخوانيد.جالب اين جاست که اين مساله تغيير نام هم برای کسی عجيب نيست،و برعکس زنی که نامش را پس از ازدواج تغيير نمی دهد بيشتر تعجب ديگران را بر می انگيزد. حالا اگر ما بوديم،احتمالا پشت سرمان می گفتند اينها اينقدر مرد سالاری ميانشان حکم فرماست که وزيرشان هم مجبور است نام خانوادگيش را تغيير دهد.

زبان و فرهنگ

2010-03-24T04:06:00.004+04:30

لودويک لازاروس زامنهوف چشم پزشک و زبانشناسی لهستانی در سال ۱۸۵۹ در شهر بیاویستوک به دنیاآمد ،وی از همان زمان کودکی به فراگيری زبان علاقه وافری داشت .لهستان در
آن زمان جزيی از امپراطوری روسيه محسوب می شد ،بياوستوک هم شهری بود با بافت جمعيتی رنگارنگ ،از لهستانی ها گرفته تا آلمانی ها تا اقليتی از روسيه سفيد .اما مهم ترين اقليت اين شهر را يهوديانی تشکيل می دادند که به زبان ييديش سخن می گفتند.بنابراين تعجبی ندارد که زامنهف از همان اوان کودکی به چندین زبان سخن می گفت.پدرش ترجیح می دادبا او به روسی سخن بگويد ،بامادربه زبان ييديش سخن می گفت و با همسن و سالان به زبان لهستانی. تا قبل از رسيدن به سن مدرسه آلمانی وفرانسوی را هم آموخت.در مدرسه هم يونانی ،لاتين و انگليسی را فرا گرفت بعدها هم به فراگيری عبری روی آورد.

با چنين سابقه ای زبانی ای عجيب نيست که زامنهف همواره رويای ساختن زبانی جديد را در سر می پروراند ،زبانی که فراگيريش آسان باشد .تحقق اين رويا ديری نپاييد و زامنهف در ۱۹۸۷ يعنی در ۲۸ سالگی به اين رويا جامه عمل پوشاند. از آن جايی که جناب آقای دکتر علاقه ای نداشتند که اين کارشان بر روی شهرتشان به عنوان پزشک تاثير بگذارد، در مقاله ا ی که سال ۱۹۸۷ برای معرفی این زبان ابتدابه زبان روسی و سپس به زبان های مختلف ديگر نوشت نام مستعار "اسپرانتو " را برای خود برگزيد که در زبان لهستانی به معنای "اميدوار " است. اما دیری نپایید که این نام برای خود این زبان ابداعی يا فراساخته به کار گرفته شد.

اسپرانتو با الفبای لاتین نوشته می شود و ۲۸ حرف دارد.کلمه از ریشه واژه به علاوه پیشوند ،پسوند و پایانه تشکیل می شود.مثلا با افزودن پسوند o که پایانه اسم است به ریشه Patr
کلمه Patro ساخته می شود که به معنای پدر است.حال اگر پسوند in را به این ریشه کلمه بچسپانیم می شود Patrino که به معنای مادر است. می بینیم که ساخت واژه در اسپرانتو ساختار ساده و قانونمندی دارد.حدود ۸۰٪ واژگان اسپرانتو از زبان‌های لاتین و بقیه آن را واژگانی از زبان‌های دیگر جهان مانند فارسی، عربی، ترکی، چینی و ... تشکیل می‌دهند.

آمار دقیقی از کسانی که به این زبان سخن می گویند دردست نیست. تنها آمار دقیق در این مورد مربوط می شود به سرشماری هایی که در سال ۲۰۰۱ در دو کشور لیتوانی و مجارستان انجام شده است .بر اساس آن ۸۴۴ نفر از جمعیت ۳،۵ میلیونی لیتوانی و ۴۵۶۵تن از جمعیت۱۰،۲ میلیونی مجارستان به این زبان سخن می گویند.طبق آماری که سایت اتنولوگی ارائه داده است دومیلیون نفراسپرانتو می دانند،اگر چه بسیاری از آن ها اذعان می کنند که مدت طولانی است که از این زبان به شکل فعال استفاده نکرده اند.

کتابها ی زیادی به اسپرانتو نوشته شده است، و آثار ادبی فراوانی از جمله آثار حافظ ،شکسپیر ،گوته و ... به اسپرانتو ترجمه شده اند .لغت نامه های دو زبانه مختلفی برای آن نوشته شده و مجلات و گاهنامه های متعددی به اسپرانتو منتشر می شود .از نخستین ایرانیانی که به آموختن این زبان روی آورد می توان به احمد کسروی اشاره کرد.از شخصیت های معروفی که به اسپرانتو سخن می گفتند می توان به انگموند بنگتسون رییس پارلمان سوئد در سال های ۱۹۷۹تا ۱۹۸۸ رییس جمهور سابق اتریش فرانتس یوناس ،برنده نوبل پزشکی در سال ۱۹۵۷ یعنی دانیل بووت یا الفرد هرمن فرید برنده صلح نوبل در سال ۱۹۱۱ نام برد .

.امروزه در اینترنت سایت ها ی فراوانی به اسپرانتو وجود دارد از جمله ویکیپدیا اسپرانتو، مطالب فصلنامه " پیام سبزاندیشان " نیز که از سال ها پیش به فارسی و اسپرانتو منتشر می شد در اینترنت قابل دسترسی است.
چندین ایرانی نیز وبلاگ هایی به اسپرانتو می نویسند.مانند تقريبا هر پدیده دیگری در ایران اسپرانتو نیز تحت تاثیر فرازو فرودهای سیاسی بوده است. آیت الله خمینی در ابتدا با اسپرانتو موافق بود و آن را باعث وحدت مسلمانان می دانست حتی تدریس آن در قم شروع شده بود،اما بعدا با ترویج آن مخالفت کرد چرا که دریافت مذهب بهاییت به ترویج اسپرانتو علاقه دارد.

اما چه چيز باعث می شود که اسپرانتو عليرغم همه سادگي ساختارش هرگز نتوانسته به عنو ان زبان جايگاه درخوری پيدا کند. بسیاری پاسخ این پرسش را در فقدان فرهنگ می دانند.
با کوچک کردن صورت مساله شاید بتوان آن را ملموس تر کرد،در علم واژه شناسی بحثی مطرح است که تا زمان که فرهنگ نداريم ،معادلسازی هر قدر هم که دقيق باشد ،امری نسبی است و هيچ وقت به طور کامل موفقيت آميز نيست،چون اصل غائب است.برای مثال زبان فارسی در معادل سازی علمی همواره با دشواری های فراوانی مواجه بوده است چرا که در سده های مختلف از زمينه های علمی به دور افتاده است،بنابراين درک آن از علم محدود است پس معادل سازی و واژه سازی آن نيز ضعيف است.
زبان خود بسنده نيست.قائم به ذات نيست.همواره به يک واسطه نياز داردو آن واسطه فرهنگ است.

بهاران خجسته باد

2010-03-21T04:09:00.002+03:30

بهار برای من نهر کوچکی ست که از حيا ط خانه مادربزرگم می گذشت و حصارش باخانه همسايه بود.بهار برايم دم جنباندن هزاران بچه قورباغه در ميان آن نهر است بهار برای من لاک پشت هايی است که از زير خاک در ميامدند و تند و فرز راه به آب می جستند.بهار برای من سنجاقک هايند.بهار براي من گل های پامچال و بنفشه است که آن سو در کناره نهر همسايه می رستند و اين سو نه.بهار برای من حسرت پامچال هاست و زمزمه آب و غور غور قورباغه ها و پرواز سنجاقک ها.

تولد قورباغه ها و رويش بنفشه ها خجسته باد!

آلیس شوارتسر

2010-03-18T02:01:00.014+03:30

در دسامبر ۱۹۴۲ در شهر ووپرتال -البرفلد در ایالت نورد راین وست فالن کودکی پا به جهان گذاشت که بعدها در زمره نخستین پيشگامان جنبش زنان در آلمان در آمد .بنا بر طبقه بندی مجله سيسرو در سال ۲۰۰۸ او پس از منتقد ادبی ،الکه هايدنريش، موثرترين چهره روشنفکری در آلمان است.بنا بر نظر سنجی آلنزباخ در سال ۲۰۰۶ ،۸۳ درصدآلمانی ها او را می شناسند و ۶۷ درصد معتقدند که او کارهای بسياری برای زنان انجام داده است. اين شخص کسی نيست جز آليس شوارتسر یکی از مشهورترین چهره های فمینستی جهان و بنيان گذار و ناشر مجله معتبر اما.

پدربزرگ و مادربزرگ مادری آليس سرپرستی او را که حاصل رابطه خارج از چهارچوب ازدواج دخترشان بودند به عهده گرفتند. او سال ها بعد در مصاحبه ای از پدربزرگش با تعبير "پدربزرگی با ويژگی های مادرانه بسيار "ياد می کند و مادربزرگش را" زنی شديدا سياسی با تمايلات برابری خواهی" وصف می کند. پايداری خانواده در برابر نازيسم و حمايتش از قربانيان آن تاثير بسزايی در رشد شخصيت او داشت .با اين حال او که در خانواده ای آئتيسم پرورش يافته بود در دوازده سالگی به دلخواه خود غسل تعميد ديد اما با اين حال خودش تاکيد می کند که "هيچ گاه قلبا معتقد به مذهب نبوده است."

آلیس شوارتسر در سل ۱۹۶۳ بعد از چند سال کار در بخش های تجاری به پاريس رفت و پس از طی دوره زبان در سال ۱۹۶۵ به آلمان بازگشت و پس از کار در روزنامه "دوسلدورفر نخريشتن" دوباره در سال ۱۹۶۹ به عنوان خبرنگار مجله پاردون به پاریس بازگشت . و از ۱۹۷۰ تا ۱۹۷۴ به عنوان خبرنگار آزاد فعاليت کرد.هم زمان او به تحصيل روانشناسی و جامعه شناسی پرداخت.

سال ۱۹۷۰ سال مهمی برای آلیس شوارتسر و جنبش زنان بود در این سال او با سیمون دوبوار و ژان پل سارتر آشنا شد. مصاحبه اش با سيمون دوبوار که بين سال های ۱۹۷۱ تا ۱۹۸۲انجام گرفت و در سال ۱۹۸۳ به شکل کتاب هم منتشر شد يکی از مفصل ترين و جامع ترين گفتگوهايی است که با او انجام شده است.

می توان گفت که دهه ۷۰ ميلادی دهه اوج جنبش های زنان در اروپا و فعاليت های آليس شوارتسر بود. در سال های آغازين دهه هفتاد وی عمده تمرکز خود را برای قانونی کردن سقط جنين گذارده بودو برای رسيدن به اين هدف مقالات متعددی نوشته و کمپين های مختلفی را به راه انداخته بود.از جمله در سال ۱۹۷۱ با حمايت مجله اشترن و به همراه ۳۷۴ زن که در ميان آن ها چهره های سرشناسی چون رومی اشنايدر ،زابينه زينين و ليز فرهوئفن ديده می شدند کمپين "زنان عليه بند ۲۱۸ قانون اساسی" را به راه انداخت.بر اساس اين بند از قانون سقط جنين ممنوع بود.اين زنان سعی می کردند با جلب توجه همگان به خطرات سقط جنين غير قانونی و پنهاني، زمينه های لازم برای تغيير اين بند از قانون فراهم آيد.شعار آنان اين بود"من سقط جنين کرده ام."با اين حال شوارتسر در سال ۲۰۰۵ فاش کرد که بسياری از اين زنان و از جمله خود او هرگز سقط جنين نکرده بودند.به گفته او"هدف از اين کمپين نه يک اعتراف شخصی بلکه تحريک سياستمداران و قانونگذاران بود." این کمپین ها سرانجام نتیجه داد و این بند از قانون به نفع زنان تغییر يافت.

در سال ۱۹۷۵ چاپ يک کتاب کوچک نظر افکار عمومی را بيش از پيش به آليس شوارتسر جلب کرد.نام اين کتاب "تفاوت کوچک و پيامدهای بزرگ آن؛زنان درباره خودشان ،آغاز يک رهايی " بود.نظريه بحث برانگيز شوارتسر اين بود که انحصار جنسی مرد عامل تعيين کننده ای برای وابستگی احساسی و اقتصادی زنان به مردان است،در برخوردهای نزديک ميان زنان و مردان مکانيسم های سلطه گری و تسليم قابل رويت می شوند ،در بالا و پايين قرار گرفتن ،در فاعل و مفعول بودن،قدرت مرد و ناتوانی زن بازتاب می يابد.کتاب مذکور به ۱۲ زبان ترجمه شده است آخرين ترجمه آن به زبان کره ای و در سال ۲۰۰۱ بوده است.

در ژانويه ۱۹۷۷ اولين شماره اما يکی از معتبرترين و ديرپاترين مجلات زنان منتشر شد.

اما سال ۱۹۷۹ سالی است که نام او با ايران گره خورده است و خود او نيز گاه گاه برای اشاره به تيزهوشی خود به آن اشاره می کند.هم زمان با انقلاب ايران در اين سال آليس شوارتسر همراه با عده ای از روسنفکران فرانسوی در پاسخ به درخواست کمک عده ای از زنان ايرانی که چند هفته بعد از به قدرت رسيدن آيت الله خمينی عليه حجاب اجباری و تضيع حقوق خود به پا خواسته بودند به تهران سفر کرد.

پس از بازگشت مقاله ای در اما و تسايت منتشر کرد که در آن به کنايه می گويد؛"اين زنان آن قدر بالغ بودند که زندگی خود را برای حصول آزادی به مخاطره بيندازند ،اما آن قدر بالغ نيستند که آزاد زندگی کنند."
از آن زمان تا کنون خطر بنيادگرايی مذهبی يکی از موضوعات اصلی مورد توجه اوست.

در سال ۱۹۹۰ شواتسر جايزه اما را پايه گذاری کرد.برندگان اين جايزه هر دو سال يک بار توسط داوران مستقل انتخاب می شوند.

آليس شوارتسر منتقدان بسياری نه فقط در ميان مردان که بلکه در ميان زنان نیز دارد . از جمله انتقادها به او اين است که وی موضوع رابطه جنسی را بسيار ساده می گيرد،يا با به انتقاد گرفتن روابط جنسی ميان زن و مرد بر تفاوت های موجود ميان دو جنس می افزايد.اما به جرات می توان گفت بسياری از همين منتقدان بر اين نکته توافق دارند که او از تاثيرگذارترين و سياسی ترين فمنيست هااست که ردپايی از او در اکثر وقايع سياسی و اجتماعی چند دهه گذشته از قانونی شدن سقط جنين تا برابری زنان و مردان تا تلاش برای ممنوعيت پورنوگرافی و انتقاد از بنيادگرايی اسلامی و حتی محکوم کردن حمايت از رومان پولانسکی ديده می شود.

پی نوشت:
سعی کردم ارجاع ها به انگليسی باشد اما هر جا نتوانستم منبع معتبر و جامعی به انگليسی پيدا کنم به ناچار به منابع آلمانی لينک دادم.

برادر و خواهر شل

2010-03-05T02:14:00.004+03:30

در آلمان تقريبا شهری نيست که در آن خیابانی به نام برادر و خواهر شل نام گذاری نشده باشد. از خودشان که می پرسی اين همه آدم عليه هيتلر مبارزه کردند و کشته شدند چرا این دو نفر ،می گویند : آخر جوان بودند. "

آن چه مسلم است روزی آزاد خواهيم شد .باطل رفتنی است اين منطق تاريخ است.اما در بهار آزادی ما چند خيابان ،چند کوچه به نام چند جوان خواهد شد؟بس نيست خدايا؟بس نيست؟

گزينه ديگر

2010-02-24T01:29:00.000+03:30

فیلم حمله به کوی دانشگاه شب گذشته از بی بی سی پخش شد.امروز صبح مقامات جمهوری اسلامی خبر دستگیری عبدالمالک ریگی را اعلام کردند.

يک احتمال می تواند اين باشد که این فيلم توسط خودشان و احتمالا جهت ايجاد رعب و وحشت به بيرون درز داده شده است.دقت کنید که به فاصله کمتر از يک روز خبر ديگر ي،دستگيری رهبر جندالله ،تيتر اخبار را به خود اختصاص می دهد .حکومت با نمايش فيلم حمله به کوی دانشگاه به زعم خود ترس ايجاد کرده و با پخش خبر دستگيری عبدالمالک ريگی هر گونه فرصتی برای بررسی چند و چون آن چه در اين فيلم می بينيم را از ما می گيرد.

...

2010-02-16T14:20:00.000+03:30

طاهره
طناب
ط دسته دار
طناب قرار بود تاب شود
کتاب اما ورق خورد
طاهره بالای طناب تاب خورد

ان شاءالله گربه است!

2010-02-15T04:02:00.000+03:30

به صحبت های امروز هيلاری کلينتون دقت کنيد:
وی اظهار داشت: «مایلم اشاره کنم که ما به دنبال پیدا کردن راهی برای حل مسالمت آمیز موضوع هستیم و قویا از هر نوع تعامل معنی داری استقبال می کنم، ولی ... نمی خواهیم در حالی که آنها در حال ساخت بمب اتمی هستند با آنها توافق کنیم.»
بعد اين را بگذاريد کنار حرف های مایک مولن:
"از سوی دیگر مایک مولن رئیس ستاد مشترک ارتش آمریکا نیز گفته است حمله نظامی به ایران "عواقب غیرقابل پیش بینی" بزرگی خواهد داشت.

با این وجود او تاکید کرده ایران "نمی تواند سلاح اتمی داشته باشد" و آمریکا برای این منظور از هر گزینه ای استفاده خواهد کرد."

به همه ی اين ها اضافه کنيد بی خيالی اوباما هنگامی که خبر دريافت جايزه صلح نوبل را اعلام می کرد،اصلا هيچ وقت ديديد که خوشحال بنمايد از دريافت اين جايزه ؟ حتی
يک بار هم گفت گاهی راه صلح از جنگ می گذرد.

حالا سیاست گزاران ما که همچنان خیالشان جمع است که اين جايزه دست اوباما را برای جنگ بسته است،ما هم که آنقدر گرفتار زندان و شکنجه و تجاوزيم که جانی برايمان نمانده برای ترسيدن از جنگ،اين وسط می ماند اساتيد علوم سياسی که لابد جرات حرف زدن ندارند، يادتان هست دکتر عسکر خانی ،چند روز قبل از حمله امريکا به عراق در همين شبکه ۲ خودمان اين حمله را پيش بينی کرد.ژاک شيراک هم تا ۱-۲ ساعت قبل از حمله از آن خبر نداشت و تا آخر دوره رياست جمهوريش همچنان کينه بوش را به دل داشت.

کسی برود به آقايان خبر بدهد کلمات و لحن صحبت ،به قول آقای خامنه ای ، "اين زنيکه" بوی صلح نمی دهد.

آن کس که نداند و نداند که نداند

2010-02-11T03:52:00.002+03:30

واقعا دنیا در برابر مقامات جمهوری اسلامی کم آورده،این ها نه از دیپلماسی سر در می آورند،نه برایشان مهم است چطور با آن ها رفتار می شود ،نه می فهمند در عالم سیاست به هم فحش و ناسزا نمی گویند هر رفتار و کلامی می تواند نشانه ای باشد که باید به موقع در برابرش واکنش نشان داد یا موضع گرفت.حساب کن طرف اصلا زبانی را که با آن با او صحبت می شود را نفهمد.

اوايل دولت احمدی نژاد جناب آقای متکی تشريف آوردند آلمان ،اشتاين ماير وزير خارجه وقت از ايشان در مهمانخانه ی دولتی وزارت خارجه پذيرايی کردند ،تا دلخوریشان را از سخنان مقامات ایرانی درباره هولوکاست نشان دهند خبر هم در رسانه های آلمانی به اين صورت کار شد که "اشتاين ماير در مهمانخانه ی دولتی ،وزير امور خارجه ايران را به حضور پذيرفت" ، شبکه های خبری ايران که انگار نه يک مترجم باسواد دارند نه يک آدم آشنا به امور سياسی که بفهمد پذيرايی از يک وزير در مهمان خانه دولتی چيز خوشحال کننده ای نيست خبر را به همین صورت کار کردند،قیافه و لحن مجریان خبر هم موقع خواندن خبر تماشایی بود ،انگار جناب متکی فتح الفتوحات کرده اند ،خود متکی را هم که میدیدی انگار نه انگار ،خندان و شاد در کنفرانس مطبوعاتی ای که از قرار دم در همان مهمانخانه برگزار شده بود شرکت کرده بود ،آن ميان قيافه اشتاین ماير تماشايی بود که با بهت و حیرت به متکی نگاه می کرد و نمی فهميد چرا اینقدرخوشحال است.

حالا جنابشان هفته قبل سرزده تشريف آورده اند کنفرانس امنیتی مونیخ ،و بعد یک آقایی رفته استقبالشان که اصلا معلوم نيست کيست و چه کاره است و ايشان هم انگار نه انگار،خوشحال و خندان از اين طر ف می پرد آن طرف و نمی گويد چطور شد از همه وستروله استقبال کرد به ما که رسيد يکی را صدا کردند گفتند برو باهاش دست بده تعارف کن بياد بالا.

چرا نبايد از نيروي انتظامي ترسيد

2010-02-09T20:54:00.019+03:30

امين جامعه چهارشنبه 23 دي 1388 ويژه نامه

علاقه مفرط به يك شخص
‍

علاقه به اين آقا به همين سه عكس ختم نمي شود بلكه در عكس زير هم كه او حضور دارد كار به تكرار عكس با شماره هاي جديد مي رسد

خوب اگر فكر مي كنيد اين آقا با خودش ويروس داره و حافظه كارمنداي نيروي انتظامي رو مختل ميكنه بايد عرض كنم كه يه خانومي هم هست كه ناقل همين ويروسه بفرماييد

نسخه ديگري از اين ويروس هم هست كه دو تن ديگر از هم وطنان ما ناقل آن هستند اين ويروس عكس را با شماره تكرار مي كند اين هم سندش
به شماره هاي 115 و 113 دقت كنيد

موضوع مهم تر

2007-01-20T04:52:00.000+03:30

بهزاد نبوی، از چهره های با نفوذ اصلح طلبان، در مصاحبه با روزنامه فایننشیال تایمز، گفت که ائتلافی با حضور اکبر هاشمی رفسنجانی و محمد خاتمی شکل گرفته تا از دخالت بيشتر محمود احمدی نژاد در پرونده هسته ای و بحرانی شدن اوضاع اقتصادی جلوگيری کند.

ائتلاف جديد، ديگر درباره اختلاف بر سر «مسايل عقيدتی و سياسی» نيست و موضوع مهم تری چون «آينده نظام جمهوری اسلامی و سرنوشت کشور» مطرح است

در فرهنگهای سیاسی هر چقدر دنبال معنای نظام گشتم بیهوده بود واژه ی نظام همانند بسیاری واژهای دیگر که کاربدستان جمهوری اسلامی به کار می برند فاقد معناست

مثل جمهوری اسلامی

کابینه را دولت نامیدن

ریس جمهور را ریاست جمهوری خطاب کردن

در تشریفات سیاسی نیز وضع بر همین منوال است چند سال پیش یکی از وزرای صدام با لباس نظامی به ایران آمد کاری که مقامات کشور پیروز در جنگ به هنگام ورود به کشور مفتوحه می کنند وعجیب اینکه طرف آمد ورفت واستقبال کنندگان نفهمیدند از این دست ندام کاری کم نیست هر روز پرچم رسمی کشور جلوی هر بقال و چقالی خم می شود حال آنکه پرچم تنها در برابر شخص اول کشور سرخم میکند

بهر حال من برای نظام معنایی در خور توجه یافته ام از آنجایی که قرار است نظام را شیپور چی ضحاک و آقا سی با هم حفظ کنند پیشنهاد می کنم فرهنگ نویسان در برابر معنای نظام بنویسند نوعی رژیم که بر باد متکی است

دامون

مفعول مطلق

2007-01-08T21:36:00.000+03:30

نشسته ام و فلاکت های ممکن را سبک سنگین می کنم.

- تحریم اقتصادی می شویم بعد همان سخنان میان تهی همیشگی با ننه من مظلومم بازی بیشتر

نتیجه مردم برای هر چیزی که فکر اش را بکنی محتاج دم ودستگاه حاکم می شوند مزدوری و آدم فروشی مثل صف رونق می گیرد . و مصیبت پایه های اش را محکم ترمی کند و ریشه اش را بیشتر می دواند. درست مثل زمان جنگ درست مثل عراق در زمان تحریم.

- می خواهم به حمله همه جانبه فکر کنم اما حال روز عراق حتی نمی گذارد به این امکان فکر کنم.

- ساعتی از24 ساعت شبانه روز هواپیماهایی می آیند و هرچه اینها رشته اند آنها پنبه می کنند این به نظرم بهتر می آید باخودم فکر می کنم که هزینه اش کمتر ونتیجه اش بیشتر است . اما بچه ای بی پدر می شود که نمی خواهم بشود. ازاین فکر هم منصرف می شوم.

- مردم احساس خطر خواهند کرد پیش از آنکه اوضاع خرابتر شود . بر مقدراتشان حاکم خواهند شد . کدام مردم با کدام اراده این طنز است پسر امکان نیست .

خسته از این همه تلاش !!! می نشینم ودست به دامن حی توانا می شوم.

بار الهی به حق عظمتت انچه که برای ما خوب است پیش بیاور

پروردگارا ما را از دست خودمان نجات بده

پروردگارا کمی شعور به ما عطا کن تا هزینه بی عملی را دریابیم.

پروردگارا بار دیگر که می خواهی چیزی خلق کنی کمی هم شعور وعقلت را به کار بگیر ضرر نمی کنی

دامون

کشف زن

2007-01-07T17:18:00.000+03:30

معیاری برای سنجش بزرگی ودرستی افراد نمی شناسم . به همین دلیل نمی توانم بگویم رضاشاه ویا هر کس دیگر بزرگ ودرست بوده است یا نه .

اما این را می توانم بگویم که در تاریخ معاصر ایران به جزبه گمانم یک نفر ( ستارخان ) هیچ کس به اندازه او فایده نرسانده است.

کشف حجاب تصمیم درست گرفتن برای قشری ( زنان شهر نشین ) از جامعه بود که نمی توانستند برای خود تصمیم بگیرند. در نتیجه این سنت های افلیج بود که برایشان تصمیم می گرفت .

به راستی اگر به جای پسر سر باز بی سواد سوادکوهی خود سر باز بر سر کار بود امروز روزگار مان این بود؟

دامون

امروز خیابان دوازده فروردین بودم صدام

2007-01-04T11:40:00.000+03:30

امروز خیابان دوازده فروردین بودم صدام یکی از خیابان های تهران شهر خفه ای که تو با موشک های ات

به هم دوخته بودی اش . می خواستم کتاب بخرم و داشتم می خریدم .

نگاه ام یخ کرد.

بر روی کامیونی که دهها کودک را از پیشگاه عدل زمینی به زندان باز می گرداند. کودکانی که اجتماع می خواهد له شان کند .

و یکی شان از دست اش در خواهد رفت و صدام خواهد شد.

کودکانی که از بیشمار مقدس های جهان هیچ مقدسی پناهشان نمی دهد

--مقدس ؟

-مقدس صدام چیزی است که در خود می گیرد، پناه می دهد وبارور می کند مثل زهدان مادر مانند خانواده واز میان بیشمار مقدس ی که جهان دارد تو را تنها بازوانت در خود گرفت پناه داد وبارورت کرد.

بازوانت مقدس بود فرزند عوجه اما می توانست که نباشد می توانست روسپی از آب در آیدهمچون بازوان عرب فلسطین که مزد می گیرد تا به دور خود دیوار بکشد .

تو به دنبال بازوانت راه افتادی و به سرزمین من آمدی .....

- سرزمین من

- پوز خند نزن مرد سرزمین به تاراج رفته من، سرزمین به اشغال در آمده من، آنجایی که قرار است بسازم اش ، که خواهم ساخت اش

باری آمدی بهانت جلوگیری از صدور انقلاب انقلابی که مرده زاده شده بود وسودای ات سردار قادسیه شدن

اما مرد قادسیه پشت سرات بود. در میان کشور خودت نه در سرزمینی که قرار است بسازم اش که خواهم ساخت اش

من از تو متنفرنیستم صدام از فقر متنفر ام از فقر که آبستن است .

ای کاش نبود . ای کاش مثل من و تو نر بود

ای کاش زهدان اش خشک میشد ، پستان هایش نیز

فقر اما می زاید صدام و زادگانش طناب به گردن اجتماع گناهکار می افکنند ودریچه در زیر پایش می گشایند واجتماع گناهکار کور است فقر را پروارتر می کند وآنگاه طناب به گردن فرزندان فقر می اندازد و دریچه در زیر پایشان می گشاید جهان کور است وحقیقت تب کرده است صدام ، تب کرده است..................

- دیگر نخواهم جنگید؟

- اخم هایت را باز کن مرد تو مرده ای اما شرایطی که تو را می زاید نمرده است. نام ات نمرده است

باز زاده فقری براهی که تو پیمودی گام خواهد نهاد و آن خواهد کرد که تو کردی انسانی از پوست وگوشت واستخوان کبود ازدولت فقر، له شده از دولت فقر ، سوخته ازدولت فقر

او تویی صدام تویی منهای یک نام ، آخر نام ات در جاده تاریخ به راه افتاده است تا مشقی را که تو بودی سر مشق کند. (دست ات را از روی گلویت بردار ) آن طناب بند ناف تو بود به اسطوره وآن دریچه دریچه ورود ات به جهان اساطیر می دانم درد داشت مرد کدام زادن است که درد نداشته باشد؟.

دامون

این چراغ

2007-01-04T02:42:00.000+03:30

این چراغ قرار است که روشن بماند به همت صاحب خانه در آن سوی جهان و تلاش هایی که گاه و بی گاه برادر صاحب خانه که من ام در این سوی دیگر خواهم کرد .

دامون

زن ایرانی

2006-11-14T21:15:00.000+03:30

به ناخن هایم لاک صورتی می زنم و منتظر می شوم احضارم کنند اما خبری نمی شود.موهایم را دم اسبی می بندم و منتظر می مانم تذکر بشنوم اما خبری نمی شود،دوچرخه سواری می کنم و منتظرم دستگیر شوم اما خبری نمی شود.در خیابان می دوم و منتظر نگاه های فضول می مانم ،اما کسی نگاهم نمی کند.
راه می روم و منتظرم،می دوم و منتظرم ،می خندم و منتظرم،آرایش می کنم و منتظرم،نگاه می کنم و منتظرم اما کسی دستگیرم نمی کند.

می خواهم بیست ساله باشم، می خواهم ده ساله باشم چه قدر خاطره از ترس در قلب دارم.
"زن ایرونی تکه"
نه چون خوشگل وبا نمکه ،

آخر خط

2006-11-12T21:46:00.001+03:30

واگذار شد.
همین

یک توصیه

2006-08-27T02:27:00.000+03:30

کتابی که به راحتی می شد یک مقاله طولانی اما مفید باشد.

زنی که صدا و سیما دوست دارد

2006-08-24T22:00:00.000+03:30

چقدر این دختره"نرگس"فضول است.آدم این قدر پررو نوبر است . جالب این که همه ی این دخالت های بی جا را با عنوان دلسوزی انجام می دهد،آخ که چقدر از این جور آدم ها بدم می آید ،آدم هایی که از موضع دانای کل با تو حرف می زنند ،تا هم می گویی دخالت نکن ژست پتروس فداکار را می گیرند که ما به خاطر خودت می گوییم و از این حرف ها.آخه بگو دختره ی پررو به تو چه که خواهرت چه خاکی می خواهد به سرش بریزید ،یک بار گفتی گوش نداد دو بار گفتی گوش نکرد ،ببند دیگر دهن مبارکت را ،یعنی حضرت عالی از خودش به خودش دلسوزتری؟پس احترام به فردیت آدم ها کجا رفته؟حفظ حریم خصوصی شان ؟

من فقط چهار ،پنج قسمت این مجموعه را دیده ام یعنی از اول هم این سریال به همین بی مایگی و بی سر و تهی بود؟یعنی همه ی سلیقه ما همین است ،همه ی انتخاب ما؟زمانی رضا سید حسینی گفته بود:"تعجب می کنم آدمی که رمان نمی خواند چطور زنده است؟" شاید خلا قصه خوانی است که سلیقه ی ما را تا این حد پایین آورده است.یا شاید به خاطر مرده پرستی مان است که این سریال این قدر پر مخاطب می شود.یعنی اگر آن اتفاق برای پوپک گلدره نمی افتاد باز هم این همه آدم معطل تماشای این برنامه می شدند؟

من مانده ام نویسندگان این سریال فیلمنامه نویسی هم خوانده اند؟اصلا می دانند شخصیت پردازی یعنی چه؟آدم های این سریال در همین چهار پنج قسمتس که من دیدم انواع و اقسام شخصیت های مختلف را داشتند فیک روز مصمم ،روز دیگر بی اراده،یک روز عاصی ،یک روز مطیع.
آقا جان چهار تا رمان درست و حسابی چهار تا قصه بردار بخوان شاید دستت آمد که دنیا دست کیست.با گفتن ؛"من دو سال با آدم های قصه زندگی کردم ،با اشک شان اشک ریختم ،با خنده شان خندیدم" فقط سر خودت را کلاه می گذاری ،آن هایی که باید بفهمند که می فهمند.

راستی خجالت دارد به خدا دست آویز قرار دادن آدم مرده برای تبلیغ فیلم ."پوپک جان ما به خاطر این نگار اسکندری را آوردیم که تو باشی،که کارت ادامه داشته باشد.""پوپک جان من آمدم تا تو در 36 قسمت باشی".آن موقع که شما کس دیگری را آوردی تا ادامه نقش نرگس را بازی کند که آن طفلک هنوز زنده بود ،جناب عالی از کجا می دانستی می میرد که می خواستی راهش ادامه داشته باشد.این که آیا باید کس دیگری را می آوردی یا نه به خودت ربط دارد ولی بی شرمی و دروغ گویی هم اندازه دارد آقایان و خانم های فیلم چی.

شور زندگی

2006-08-12T00:55:00.000+03:30

منصور اصانلو به روایت دوربین.

و روایت لیلی نیکونظر

اصانلو.[اُ] (اِخ) از ايلات اطراف تهران. (جغرافياى سياسى كيهان ص 111). از ايلات اطراف تهران، ساوه، زرند و قزوين و مركب
از 1200 خانوار است. ييلاقشان كوههاى شمالى البرز و قشلاقشان خوار ميباشد و چادرنشين هستند .
لغتنامه دهخدا

کمی بیش از حد تحمل پررو

2006-08-11T02:07:00.000+03:30

این مصاحبه را بخوانید و بعد لطفا این سه سوال را از خودتان بپرسید
1.خانم عزیز شما که پول نداشتی چرا بچه سومت را به دنیا آوردی ؟
2.حالا این همه اصرار خودت و شوهرت بر بی پولی و بی خانمانی برای چیست؟
3.کی بود آن موقع فریاد می زد بی خود از این آدم ها قهرمان نسازید؟

...

2006-08-06T22:14:00.000+03:30

عازم سفرم.مالیخولیایی شده ام این اواخر.فکر می کنم نمی رسم.فکر می کنم هواپیمایم سقوط می کنند.فکر می کنم جنگ می شود,فکر می کنم همان بلایی که سر هواپیمای ایرباس ایرانی آمد سر پروازی که با آن عازمم خواهد آمد و بعد ناخدای آن ناو امریکایی را می بینم که از دست های مبارک پرزیدنت امریکا مدال افتخار می گیرد و مقامات کشور خودم را که تماشا می کنند و غر می زنند ،عجب مردم یتیمی هستیم ما.
عازم سفرم.دلم برای کسی که آن سوی سفر منتظرم است تنگ شده است،آن قدر تنگ که مالی خولیایی شده ام این اواخر ،آن قدر مالیخولیایی که دلم می خواهد پیش از این که بمیرم یک بار فقط یک بار هم که شده ببینمش.
عازم سفرم و به جنگ فکر می کنم به سقوط به زنان و مردان وکودکانی که کشته می شوند. در میان آن ها هم مطمئنا کسانی هستند که تازه ازدواج کرده اند که تازه عاشق شده اند که تازه پدر شده اند که منتظرشان اند .در بین آن ها هم مطمئنا کسانی پیدا می شوند که کسی را داشتند که می خواستند پیش از آن که بمیرند یک بار فقط یک بار هم که شده ببینندشان.
عازم سفرم و دل نازک.عازم سفرم و بیش از همیشه از جنگ بدم می آید.از کشتن از کشته شدن از نبودن .
می ترسم از جنگ چه در لبنان باشد چه در اسرائیل چه در چچن چه در دارفو چه در سومالی چه در ایران و چه در هر جای دیگر این جهان.
می ترسم از نبودن.

پرسشی بیهوده

2006-04-25T20:24:00.000+03:30

اگر این حق ما بود تا کنون چه کسی و به چه حقی آن را از ما گرفته بود؟به کجا می توانیم شکایت ببریم؟

خیالی و رویایی

2006-04-16T01:48:00.000+03:30

این نقاشی نیست تصویر درختی است در روستایی به نام تنیان در حومه ی شهرستان صومعه سرا در 25 کیلومتری رشت.
سیزده بدر امسال را آنجا بودیم.

...

2006-04-16T01:29:00.000+03:30

چه عالمی دارد بی خبری !از هیچ جا و هیچ کس خبر ندارم.خیلی خوب است.جهان خیلی زیباست .می گویید این همه زیبای را بگذارم و چه کار کنم به سخنرانی رییس جمهور گوش کنم؟یا به تصاویر جنگ نگاه کنم؟
خیلی خوشحال ام ،درست مثل دو سال پیش وقتی که تلویزیون را برای همیشه از خانه بیرون انداختم و آسوده شدم.
جهان بدون تلویزیون و سیاست مدار جهان زیبایی است.

...

2006-03-06T23:19:00.000+03:30

او:چه خبر؟
من:یک دوست تازه دارم
او:بهش نگو تنها زندگی می کنی،اگر خانواده اش بفهمند ممکن است نظر پسرشان را برگردانند
من:نه باباب قضیه این طوری هام هم نیست.
او:به هر حال من به عنوان خواهر بزرگ تر به تو گفتم.
من:(توی دلم) : مرده شور هر چی خواهر مثل تو را ببرد

...

2006-02-12T00:42:00.000+03:30

دوستم خواهر بیماری دارد که در آسایشگاه روانی بستری است.این بیمار دختر 9 ساله ای دارد که کسی از او نگهداری نمی کند.می خواهم ببینم اگر شد برای چند هفته او را بیاورم پیش خودم.

استیصال

2006-02-11T23:18:00.000+03:30

!من هیچ کس را ندارم

می دانی؟

2006-02-09T23:34:00.000+03:30

این جا اگر بخواهی زن مستقلی باشی باید خیلی چیزها را تحمل کنی خیلی دردها را ،خیلی تبعیض ها را.این جا بهای خودت بودن گاه به اندازه همه ی زندگیت تمام می شود.این جا اگر بخواهی زن باشی ،باید سر به زیر باشی ،بلند نخندی ،نیندیشی،این جا اگر بخواهی زن خوبی باشی باید هیچ مرد مزاحمی جلوی پایت نایستد،چون ؛"لابد یک کاری کرده ای که طرف مزاحم ات شده است دیگر." این جا اگر بخواهی زن باشی خیلی وقت ها است که از شدت اندوه ،از نهایت تحقیر دلت می خواهد سرت را بکوبی به دیوار،این جا اگر بخواهی زن باشی باید بهایش را بپردازی ،باید انتخاب نکنی ،این جا اگر بخواهی زن باشی باید نباشی.

از تو تا من

2006-02-09T23:31:00.000+03:30

وقتی برایت گفتم که چطور آن سه راننده ی بی شرم که یکی شان خیلی مسن هم بود جلوی پای دخترکی 17-18 ساله که کنار خیابان منتظر تاکسی ایستاده بود نگه داشتند و بوق زدند که سوار شود، عصبانی شدی و گفتی "این ها آزادی آن خانم را سلب کرده اند،یعنی می خواهند غیر مستقیم بگویند این جا مردسالاری است."

کاش فقط غیر مستقیم می گفتند نازی من، کاش فقط غیر مستقیم می گفتند!
کاش این جا فقط برایمان بوق می زدند،کاش این جا فقط جلوی پایمان توقف می کردند!

"اندوه زن بودن"

2006-02-09T23:19:00.000+03:30

دوستی دارم که هشت سال پیش که می خواست ازدواج کند پدرش اجازه ازدواج با مرد مورد علاقه اش را به او نداد و گفت؛" همه ی خواهرات را خودم شوهر دادم ،شوهر تو را هم خودم تعیین می کنم."_پدر دوستم مدرس دانشگاه است._و بعد که پافشاری دخترش را دید نیمه شب النگوهای دخترش را از دستش در آورد شناسنامه اش را به دستش داد و گفت همین الان از خانه بیرون می روی محروم از ارث و ممنوع از بازگشت به خانه.
دوستم برای ازدواج با مرد مورد علاقه اش ناچار به رجوع به دادگاه شد چون پدر به ازدواج دخترش رضایت نمی داد.صدور حکم دادگاه بیش از یک ماه طول کشید و در این مدت دوستم خانه ی یک آشنایی ماند_چون در یک شهر کوچک زندگی می کرد و نمی توانست قبل از عقد به خانه ی مردی که پدرش او را به خاطرش از خانه بیرون کرده بود برودحرف مردم را چه می شود کرد؟ می دانید که چققققققدر مهم است!

از این واقعه هشت سال می گذرد و دوستم زندگی بسیار خوبی دارد،با همسرش دوست است و با پدر هم چنان قهر.
دوستم معلم است.چند وقت پیش سر یک مساله ی بسیار کوچکی با یکی از همکارانش بحثش شد و طرف در کمال پررویی و بدون این که ماجرای آن روز به مساله ی دوستم ربطی داشته باشد گفت "تو اگر آدم بودی پدرت را نمی گذاشتی شوهرت را نمی گرفتی،پدر آدم یکی است ولی شوهر فراوان ،هر کی می تواند شوهر آدم باشد."

همین.خواستم بدانید.

....

2006-02-08T01:51:00.000+03:30

زمین صاف نیست
گرد نیست
سرازیری است

ولادیمیر مایا کوفسکی
مدیا کاشیگر

تجربه ای نو

2006-02-06T01:55:00.000+03:30

"احساس آدم که نباید از منطقش جدا شود."

وقتی با یک آلمانی حرف می زنی باید هم منتظر چنین حرفی باشی

یادبود

2006-02-05T23:35:00.000+03:30

حقیقت از ستارگان درخشان تر و از آنها نیز نزدیکتر است
من که چشمانم توان دیدن ستارگان را دارند
حقیقت را چرا نبیند؟
مرضیه اسکویی

حس

2006-02-05T23:14:00.000+03:30

با چشم ها؛ بلعیدن

با انگشت ها ؛ خیره شدن

با لب ها؛ لمس کردن

چه شیرین

چه شگفت آور

چه لطیف

ریچارد براتیگان

اصل شعر

ترجمه روشنا

سایه

2006-02-05T01:02:00.000+03:30

زمانه قرعه نو می زند به نام شما
خوشا شما که جهان می رود به کام شما

تنور سینه سوزان ما به یاد آرید
کز آتش دل ما پخته گشت خام شما

تولد تولد تولدم مبارک

2006-02-04T01:40:00.000+03:30

تولدم را صمیمانه به خودم تبریک می گویم.مطمئن ام هیچ کس به اندازه خودم ازتولدم خوشحال نیست

می بوسمم وان شا لله که سال های سال زنده باشم و سلامت

سیب،سبد،سلام

2006-02-04T01:21:00.000+03:30

آن مرد آمد
آن مرد در باران آمد
آن مرد از باران با باران آمد
آن مرد بی اسب آمد
آن مردآمد
بی داس و بی تبر
با کلام و با بوسه

و این منم،خود خودم

2006-02-03T21:56:00.000+03:30

گاه با تمام وجود از همه ی پلشتی های دور و برم آزار دیده ام اما همواره به این اصل معتقد بوده ام که "زنده آن هایی اند که پیکار می کنند"
گاهی خیلی ترسیده ام و گاه تا سر حد مرگ نا امید شده ام اما همیشه به این جمله ی بتهون است گمانم ،اندیشیده ام که "مشکلات در همان سطحی که ایجاد می شوند قابل حل نیستند."کارکرد جادوویی دارد این سخن برایم تا تکرارش می کنم برمی خیزم و آن وقت انگار نه انگار دور و برم پر است از تباهی پر از پلیدی، بلند می شوم و بی اعتنا به دور و برم به کار خود می پردازم.مگر نه این است که می خواهم خودم باشم پس هر وقت دیگر که به دنیا می آمدم و یا هر جای دیگر باز مشکلاتی از این دست داشتم ،گیرم نه این قدر زیاد اما بود پس چرا به آن ها فکر کنم. فکر می کنم تنها"کار"است که مرا نجات می دهد.فقط کار، وقتی خیلی می ترسم، خیلی نگرانم ،خیلی ناامیدم بیشتر می کوشم،پر کارتر می شوم.

به این جمله ی "فارستر "بسیار معتقدم:"همه ی نیروها در کارند تا تو را عام کنند،خاص باش"چقدر احمد میرعلایی را دوست دارم و او چقدر این جمله را دوست داشت و چقدر معتقد به آن بود.دلم خاص بودن می خواهد ،خودم بودن ،بهای آن را می پردازم،خلاصه هر جور زندگی کنی یک هزینه هایی را باید بپردازی دیگر.من هر وقت دلم خواست عاشق می شوم ،هر وقت بخواهم عشقم را ابراز کنم_بگذار بگویند سبکسر است این زن_ هر وقت دلم بخواهدهر کاری دلم بخواهد می کنم گو این که شرایطی که در آن قرار دارم امکان خیلی چیزها را از من گرفته است مثلا کم اند آدم هایی که بشود دوست شان داشت ،اگر همه چیز این قدر در سطح نمی گذشت آن وقت حتما آدم های بیشتری پیدا می شدند که می شد دوستشان داشت ولی چه می شود کرد همین است که هست دیگر .مهم نیست آیا کسی هست که دوستش بدارم مهم این است که توان دوست داشتن در من است،مهم نیست آیا تا کنون شده است که علیرغم قوانین و قواعد ابلهانه ی دور و برم در اظهار عشق پیش قدم شوم یا نه ،مهم این است که می توانم این کار را بکنم و مهم تر این که این مسائل احمقانه اصلا برایم وجود ندارد.من منم ،انسانم ،حالابگیر از سر اتفاق یا فاجعه زن ،نمی دانم که چرا نجابت همیشه مرا به یاد اسب می اندازد
.
احساس می کنم که جان و تنم از عزمی راسخ آکنده است از هیچ چیز نمی ترسم نه از تنهایی ،نه از دشنام ونه از دست های حقیری که نشان ام می دهند. به خودم یاد داده ام که بلد باشم اشتباه کنم، نترسم از خوب نبودن،بهراسم از خوار خواستن خودم.به خودم آموخته ام که اگر یک سو تمام جهان باشد و سوی دیگر خودم ،خودم را برگزینم،به خودم خودخواهی را آموخته ام ،چه فاصله ی ظریفی دارد خودخواهی با خودپسندی این جور وقت ها صد برابر بیشتر عاشق زبان فارسی می شوم.نمی دانم آیا وظیفه ی مقدسی بر دوش دارم یا نه ،اما می دانم که عشق بزرگی در دل دارم . می دانم جهان بی من چیزی کم ندارد به همین خاطر است شاید، که می خواهم از خود چیزی بر آن بیافزایم. من زیستن را انتخاب کرده ام پس حق ندارم زیر این انتخاب بزنم ،حق ندارم بد زندگی کنم

...

2006-02-03T21:13:00.000+03:30

دستت را به من بده
می خواهم ببرمت
بنشانمت روبه روی خودم
توی شعری که تا چند دقیقه ی بعد...
می نشینیم رو به روی بهاری که بر شانه های درخت ریخته
دستت را می گیرم و می برمت
زیر درختی که بهار دست در گردنش انداخته
می نشینیم رو به روی شعری
که دستت را اگر به من بدهی ؛
می نشیند رو به روی من
می نشاندم کنارتو
بی هراس
نیمکت و پارک و
دستی که اگر بگیردمان

out out brief candle

2006-02-03T19:13:00.000+03:30

ای کاش فرصتی بود
حتی برای یک بار

ایرانی زاده شده ام و ایرانی می میرم

2006-02-03T00:09:00.000+03:30

آیت الله علی محمد سیستانی که اکثر شیعان عراق مقلد او یند ،از پذیرش شهروندی عراق امتناع کرده و بر حفظ تابعیت ایرانی خود پای فشرد.بنا به گزارش ها وی در پاسخ به مقامات عراقی که خواستار اعطای گذرنامه عراقی به او شده بودند اظهار داشت که "ایرانی به دنیا آمده و ایرانی خواهم مرد."آیت الله سیستانی 75 ساله در مشهد به دنیا آمده ولی بیش از سی سال است که مقیم شهر مقدس نجف است.در ماه های اخیر برخی احزاب سنی و سکولار اظهارات و اعلام مواضع او را "دخالت در امور داخلی عراق دانسته بودند."
در طول حکومت دیکتاتوری صدام بسیاری از مراجع شیعه به قتل رسیده یا مورد ایذا و آزار قرار گرفتند اما آیت الله سیستانی از آن ها جان به در برد،هر چنددر سال1994 مسجدش را بستندو تا قبل از حمله ی امریکا به عراق که به سقوط رژیم بعث در این کشور انجامید اجازه بازگشایی آن را نداشت.
اگر چه این مرجع تقلید سالخورده به ندرت بیرون خانه اش در نجف دیده می شود اما نفوذ فراوانی بر روی جمعیت شیعه دارد.
http://www.adnki.com/index_2Level.php?cat=Politics&loid=8.0.249426038&par=0

بابی ساندز

2006-01-30T02:21:00.000+03:30

در آستانه ی ورود به جهان پر آشوبی قرار گرفته ام.و در این لحظه از خدا کمک می خواهم.

قلبم پر از درد می شود وقتی به دل شکسته مادرم فکر می کنم و به اضطراب طاقت فرسایی که در خانه ام حکم فرماست.اما پیش از این به هر دری زدم تا کار به این جا نرسد ولی اعمال غیر انسانی چهار سال و نیم گذشته من و رفقایم را به این جا رسانده است.

من یک زندانی سیاسی ام ، من یک زندانی سیاسی ام چرا که قربانی جنگی طولانی بین مردم مظلوم ایرلند و رژیم بیگانه ی متجاوز تحمیلی ای هستم که نمی خواهد دست از اشغال سرزمین مان بردارد.

من به استقلال همه جانبه مردم ایرلند معتقدم و آن را حق خدادادی آن ها می دانم و بر آن پا می فشارم.به این دلیل است که زندانی ام و شکنجه می شوم.

و اکنون در ذهن شکنجه شده خود به این نتیجه رسیده ام، که تا وقتی نیروهای متجاوز بریتانیا از خاک ایرلند خارج نشوند و مردم ایرلند کنترل امور خود را خود به دست نگیرند و به عنوان ملتی مقتدرو مستقل از نظر سیاسی ،اقتصادی و فرهنگی وآزاد از بعد فکری و عملی سرنوشت خود را ،خود تعیین نکنند صلحی در ایرلند وجود نخواهد داشت...

قسمتی از روز نوشت های باب ساندز

چقدر هیچ چیز تغییر نمی کند ،چقدر همه چیز مثل همیشه است،چقدر تا بوده همین بوده

http://larkspirit.com/hungerstrikes/diary.html

گریه کنم یا نکنم

2006-01-26T19:47:00.000+03:30

1.نمره ی نوبت اول دانش آموزانم را رد می کرد م یکی از بچه ها(سوم راهنمایی)با گریه ی عجیبی از من می خواست که نمره ش را تک ندهم آن قدر تلخ گریه می کرد که اعصابم مرتعش می شد وقتی علت این همه عجز و لابه اش را پرسیدم گفت اگر تجدید شود او را شوهر می دهند از دفتر که پرس و جو کردم دیدم راست است.

2.آشنایی دارم سرپرستار یک بیمارستان خصوصی است ودر آمد خیلی خوبی دارد ،چند وقت پیش یکی ازاین شوهر پستی ها برایش پیدا شد و از آن جا که بخت فقط یک بار در خانه ی آدم را می زند و آدم هم باید حواسش کاملا جمع این به در کوفتن باشد که یک وقت خدای نکرده این فرصت طلایی ازکف نرود ایشان در سه سوت رضایت خود را اعلام کردند و خلاصه بی هیچ چک و چانه ای عروس خانم تشریف می برند امریکا.

قیاس مع الفارق

2006-01-21T03:52:00.000+03:30

این آقای عبا کرم کاراملی مرا یاد عشق های دوره نوجوانی می اندازد که بعدا آدم می فهمد آن چیز هایی را که درطرف می دیده چیزهایی نبوده که در او بوده چیزهایی بوده که می خواسته.حالا دیگر حتی زورم می آید بهش فکر کنم،حیف وقت.

راستی غلامحسین صالحیار خبرنگار بود و بعضی ها ....

دریغی دیگر

2006-01-21T03:32:00.000+03:30

می گویند تنها کسی که اجازه داشت در حضور احمد شاه مسعود سیگار بکشد استاد "چنگیز پهلوان "بود.چقدر من هر دو نفر این ها را دوست دارم.
کی بود که آقای پهلوان گفت دانشجویان به جای حمایت از آقای فلان و یا جنبش بهمان(او اسم برد من اما حالا از آوردن اسمشان حتی اکراه دارم ) بهتر است به فکر راه انداختن سندیکایی در جهت حمایت از خودشان باشند تا فردا اگر کسی دستگیرشان کرد یا مشکلی برایشان پیش آمد یکی باشد به دادشان برسد چون مطمئن باشید نیروهای حکومتی هیچ گاه کمترین کاری برایشان نخواهند کرد.کاش حرفتان را گوش کرده بودیم آقای پهلوان !کاش کمی اهل مطالعه بودیم!
راست است که آمر صاحب سال 76 از شما درباره ی دوم خرداد و این ماجراها می پرسد و شما می گویید"این ها مخصوص جوامع در حال گذار است،می آیند و می روند"راست است؟ یعنی شما از همان موقع این قدر مطمئن و دقیق می دانستید استاد عزیز؟هرگز کسانی را که نمی گذارند صدای کسانی چون شما به گوشمان برسد نمی بخشم.
یاد غلامحسین صالحیار به خیر :که می گفت این ها(اشاره به جامعه و توس و خردادو ...) که در ایران در می آیند روزنامه به معنای حرفه ای نیستند،"من چهل سال سابقه ی روزنامه نگاری دارم اما به من مجوز انتشار روزنامه نمی دهند ،آن وقت عبدالله نوری مجوز انتشار روزنامه دارد."
آن موقع این حرف را به خوبی درک کردم ولی الان با تمام وجود دردش را حس می کنم اگر صالحیار می توانست روزنامه در بیاورد آن وقت ما حرف های شما را هم می شنیدیم آقای پهلوان ،نه؟

دوباره با تو فرزندم

2006-01-21T03:20:00.000+03:30

من هزار بار تا به حال فکر کرده ام به من تجاوز شده است،وقتی به جنگ فکر می کنم،وقتی به زنانی که به اسیری برده شده اند فکر می کنم.مرا ببخش دختر بی نوای من،مرا ببخش اگر اوقاتت را تلخ می کنم.اما تو که می دانی مادرکم تو که می دانی به تو که یاد داده ام دروغ چیز بدی است. تو که از دروغ بدت می آید،پس بگذار به تو بگویم،فقط قول بده گریه ات اگر گرفت سرت را روی سینه ام بگذاری و بر قلبم اشک بریزی.قول بده تا به تو بگویم.از جنگ بگویم و گلوله ،از خرمشهر و مزار شریف از ساحل عاج و خلیج فارس از یوگسلاوی و چچن....تو این جاها را نمی شناسی،اندوه هایش را اما من به تو خواهم شناساند باید بدانی که چرا نمی توانم به دنیا بیاورمت ، دنیای ما خیلی کثیف است گلم، دنیای ما آدم های احمق خیلی خیلی کثیف است.می دانی آدم ها هم دیگر را چه جوری می کشند؟توی چشم هم دیگر نگاه می کنند و بعد مغز هم دیگر را داغان می کنند.
تو این دنیا را دوست نخواهی داشت،تو این دنیا را عوض خواهی کرد ،من جرات ندارم ،تو جرات داشته باش و به دنیا بیا!
به دنیا بیا و عوضش کن!

مادرانه

2006-01-20T22:19:00.000+03:30

تو اگر پسر به دنیا بیایی ،پیراهن ندارم تنت کنم ،همه ی لباس هایی که برایت دوخته ام دخترانه است،صورتی است، قرمز است با دامن چین چین ،با یقه های حاشیه دوزی شده.لباس های زمستانی ات را هم همه گلدوزی کرده ام.پسر اگر به دنیا بیایی لباس ندارم تنت کنم.اما اگر پسر به دنیا آمدی یک وقت دلخور نشوی ها که هیچ وقت ترا نخواسته ام ،نه به خدا ،باور کن من از مردها بدم نمی آید از خودم است که خیلی خوشم می آید،زن بودن را خیلی دوست دارم به خاطر همین است که همه ی پیراهن هایت را صورتی دوخته ام.

یک چیز دیگر هم هست من ترا در جایی به دنیا خواهم آورد که مرد هایش خیلی مظلوم اند، خیلی خیلی مظلوم،حتی از زن های مظلوم تر.می دانی چرا؟برای این که انسانی را که می توانند عاشق اش باشند رئیس اش می شوند.نمی خواهم ،هیچ وقت نمی خواهم تو هم مثل این ها باشی ،مظلوم و رئیس.ولی اگر باز خواستی مرد،پسر،به دنیا بیایی،بیا،به دنیا بیا.پیراهن می خواهی چکارکنی؟آغوش من امن ترین جای جهان است.تو را در آغوش می گیرم و پیراهن ات می شوم.

نامه به دختری که روزی خواهم داشت

2006-01-20T21:49:00.000+03:30

تو وارث گذشته ای هستس که بشناسیش اگر به آن غره خواهی شد.به امروز نگاه نکن که دل زدگانی از این جا با کلک و قایق و تخته پاره ای آب ها را میگذرند تا به آن سوی این خاک،به بهشت برسند،نمی دانم چرا هرگز این واژه را دوست نداشته ام ،بهشت برای من مترادف تنبلی است .یک جا نشستن است ،دوستش ندارم.مخصوصا بهشتی که برایم بگذارند،برایم فراهم کنند،بهشتی اگر قرار است بخواهم ،خودم خواهم ساخت.کاش تو هم بهشتت را خودت بسازی !دلم نمی خواهد از این جا بروی.بعضی وقت ها از این جا غمگین می شوم اما هرگز نخواسته ام جای دیگری به دنیا بیایم.تو را هم هیچ وقت نخواسته ام جایی غیر از این جا به دنیا بیاورم.هیچ جای دیگر شمع دانی هایی به این خوش رنگی ندارد.مطمئنم بوی کاهگل ،بوی باران،بوی خاک باران خورده،بوی مادر،بوی زمین،بوی خودت،بوی خودی،بوی خود می دهد این جا.جای دیگر دنیا به دنیا آمده بودی اگر فارسی نمی دانستی ،آن وقت من نمی توانستم با تو حرف بزنم

نمی گویم نرو،می گویم بمان.نمی خواهم تو را در گذشته ای بپیچم و محصورت کنم که امروزت نیست.می خواهم گذشته ات را بشناسی و امروزت را بر پایه گذشته غرور انگیزت بنا کنی.

پی نوشت:

این نوشته را وقتی بزرگ شدی، آن قدر که دست که بلند می کنی،جر نزنی مامان ها روی نوک پاهایت بایستی،دستت به بالای پنجره برسد بخوان.

به احترام :

http://www.ghiasabadi.blogfa.com/post-18.aspx

و بعد از تماشای:

http://www.savepasargad.com/1.Far/ArtLit-1/deraxt%20e%20parsik.htm

خدا حافظ دست های مطمئن

2006-01-14T23:55:00.000+03:30

http://www.sharghnewspaper.com/841024/html/index.htm

2006-01-13T23:00:00.000+03:30

اسفندیار در آستانه مرگ حقیقت کلی و جهانی است . خردمندی بیناست فارغ از تعصب دین و شهوت شهریاری . گویی آنگاه که چشمهایش جاودانه فروبسته می شود ، درست در همان دم ، ناگهان چشم دلش گشوده می گردد . در چنین زمانی همه ی دل مشغولیهای زندگی گذران ناچیز است . در برابر ابدیت مرگ ، یا به هنگام گذر از زندگی که تن و روان باید چون ریگی در ژرفای زمین خفته و خاموش بماند ، ای بسا که آدمی از همه ی خواستها و آرزوهای زشت و زیبا ی این جهانی آزاد باشد . تا کنون همیشه این خواستها و آرزوها بود که با وجود او یگانه بود ، همان وجود او بود . هر داوری چنین وجودی بنا به سرشت خود جانبدار، خودنگر و خصوصی بود و جز این نیز نمی توانست باشد . اما اکنون اقیانوس تیز شتاب و پرخاشجوی مرگ ناگهان فرا می رسد تا قطرهای را در امواج ناپدید کند. دیگر فقط نامی است و یادی . اسفندیار از همه انگیزه ها زندگیش دور می ماند . با دیدگانی باطن بین چگونگی زندگی گذشته اش را که در کنار گذشتن است می بیند . هر چه از آن او بود جدا می شود و تازه می تواند چون ناظری آنها را بنگرد و چگونگی شان را در یابد . راز زندگی او در آستانه ی مرگ گشوده گشت ، آنگاه که از رویین تنی رهایی یافت و مردی شد چون دیگر مردان . این سیلاب تیز گذر تنها اکنون فرصت آن را یافته است که آنی درنگ کند، پس پشت خود را بنگرد و راه رفته را باز بیند . آنچه را می دانست و نمی توانست ، اینک می بیند . دیگر صحبت دانستن نیست ، دیدن است ، وحدت دانا و دانایی است ، یقین است ، و چون از خویشتن خود رهیده است نه به خاطر خود و نه درون چهار دیوار هستی خویش ، بلکه در آفتابی که خود پرتوی از آن است نظر می کند و می بیند از کجا آمده و با چه دستی به کجا رانده شده است .
شاهرخ مسکوب ، مقدمه ای بر رستم و اسفندیار،انتشارات فرانکلین ، ص 95_94

یک تجربه، یک تکرار

2006-01-12T05:05:00.000+03:30

"تو خیلی مستقلی و این مستقل بودن تو مرا خیلی اذیت می کند."
بفرمایید :نگفتم باید در به در راهی باشم برای فراموش کردن.

میلاد

2006-01-12T02:39:00.000+03:30

فکر می کنم بزرگ تر شده ام ،صبورتر،داناترو جسور تر .دوسال است که تنها زندگی می کنم،تصمیمی که حالا که فکرش را می کنم کمی دیر گرفتم .یادم هست آن موقع ها که تازه جدا شده بودم یکی از دوستانم زنگ زد و پرسید:" پدر مادرت تو را از خانه بیرون کردند؟"و هنوز که هنوز است هر کسی که می فهمد در همان شهری زندگی می کنم که خانواده ام ولی مستقل ام فوری پرسان رابطه ام با خانواده ام می شود،فکر می کنند قطع رابطه کرده ام یا دیگر مرا به خانه راه نمی دهند یا در بهترین حالت این که لابد از همدیگر به ستوه آمده ایم .
دو سال است که تنهای تنها زندگی می کنم،تمام کارهایم را به تنهایی انجام می دهم از آشپزی گرفته تا رفت و روب تا پول در آوردن.بعضی وقت ها خیلی سخت است مخصوصا موقع اجاره ی خانه که باید به بنگاهی ها بگویی تنهایی آن هم زن تنها،تازه من شغلی دارم که مردم کلی به آن اعتماد دارند و خیلی هم مطابق عرف لباس می پوشم،به ندرت آرایش می کنم (نه این که هیچ کدام این ها درست است یا غیر این نادرست).این آخرین باری که خانه اجاره می کردم به این نتیجه رسیدم که قرار نیست که همیشه مبارزه کنم دلم زندگی می خواهد پس لزومی ندارد به بقال و چقال و بنگاهی سرکوچه راست بگویم ،این جا بود که از داداش گلی سوء استفاده ابزاری کرده و به حضرت بنگاهی گفتم که دو نفری با هم هستیم ،باور کنید که همین حضور داداش گلی با من خودش کافی بود که کلی مورد وثوق حضرت بنگاهی قرار گیرم،چه می شود کرد همین است دیگر ،خدا کند دخترم که خواست مستقل زندگی کند از این مشکلات نداشته باشد.
دو سال است که تنها زندگی می کنم در این دو سال وقت هایی بوده که خیلی ترسیده ام شدیدترینش وقتی بود که برادر هم خانه ایم(آن اوایل هم خانه ای داشتم)به خانه مان یورش آورد،یک بارش وقتی بود که آن بسیجی به دوستم گفت :"جنده می برمت منکرات" یک بارش وقتی بود که تازه ماشین خریده بودم و ماشینم خراب شد و من تعمیرکار نمی شناختم یک بار دیگرش سه چهار ماهی بود که بی پول بی پول بودم و خیلی بارهای دیگر که به زن بودنم در جامعه ی مردانه ی مردانه ی مردانه ام فکر کرده ام خیلی ترسیده ام ،لحظه هایی هم بوده که دچار وحشت شده ام آن زمان که فکر کرده ام از مردهای جامعه ام بدم می آید این لحظه ها ،لحظه های وحشت است .از سطحی قضاوت کردن بدم می آید از این که عده ای را فقط به خاطر نگرششان به من قضاوت کنم دچار وحشت می شوم.زمانی که مردی با ضریب هوشی ای در حد موش فکر می کند می تواند سرت کلاه بگذارد چرا چون "زنانه گیر آورده"در این لحظه از مردها بیزار شده ام اما خوب بعدا که فکرش را کرده ام دیده ام که چقدر حق ندارم مسائل را این طور ببینم ،چقدر این مسائل قابل مطالعه است و من چقدر باید نگاه کنم و بشناسم و تحلیل کنم و کمک. حالا به عنوان زنی که سعی می کند مستقل باشد و خودش ،می دانم که برای تغییر در وضعیت فعلی جامعه، آموزش لازم است و نه فقط آموزش زنان ،به مردهای خودمان هم خیلی چیزها را باید بیاموزیم.
فکر می کنم خیلی چیزها یاد گرفته ام ،خرید میوه ،خرید ماهی تازه،آشپزی،تنظیم وقت ،بیشتر و بهتر پول در آوردن، به پیشرفت کاری و مالی اندیشیدن و برایش برنامه ریختن ،لذت بردن ،ترسیدن و نترسیدن به موقع ،مدیریت عواطف و احساساتم،خیلی چیزها یاد گرفته ام در این دوسال ،خیلی زن تر شده ام ،خیلی خودم تر

2006-01-03T19:30:00.000+03:30

نه نبود

هموارگی این روز

2005-12-25T23:01:00.000+03:30

باز هم یک آشنایی تازه، باز هم قلبی تازه در، به رویت می گشاید،باز هم کسی آمده است ،می دانم که این بار هم طولی نمی کشد که همه چیز به هیچ ختم می شود.باز هم یک تکرار همیشه ،باز هم همان همیشه.
امروز را یاداشت می کنم ،یکشنبه ،چهارم دی ماه هشتاد و چهار.امروز را یاداشت می کنم برای روزی که در به در راهی ام برای فراموش کردن.امروز را یاداشت می کنم و مطمئن ام روزی می رسد که امروز را فراموش می کنم

2005-12-24T20:59:00.000+03:30

هنگام درس چه چیزهایی حواس تان را پرت می کند؟
گیتا_ا
1.از همه بیشتر به زنگ بعد فکر می کنم.
2.به این که چه ساعتی زنگ می خورد و به خانه می روم.
3.به غذا فکر می کنم.
4.همیشه این فکز توی سرم است که دیگران در موردم چه فکری می کنند.
5.به امتحاناتم که چه طوری می دهم.
6.به خاله ام خیلی فکر می کنم.

بی نام.
1.از همه چیز بیشتر به این که زنگ زودتر بخورد و من به خانه بروم.
2.به این که چه کسی به خانه ی ما زنگ زده و چه کسی به خانه ی ما آمده.
3.به این که با دوستانم و یا پدر و مادرم برویم بیرون.
4.ما مدتی است که مزاحم تلفنی داریم ،می ترسم پدرم فکر کند من به کسی شماره داده ام.
5.به غذا فکر می کنم.

ثریا-ن
1.به دوستمان فکر می کنیم.
2.به این که کجا می خواهیم برویم.
3.به فکر این که رفتم خانه چه کار کنم.
4.به فکر این که کی برایش زنگ بزنم.
5.به فکر این که چه به اوبگویم.

ه-و
1.به خوبی یا خوشگلی معلممان.
2.به این که بامزه و شوخ اید.

یاسمن-ن
من آن روزی که حالم به هم خورده بود و تمام زنگ را گریه می کردم،او به من گفته بود که مشکلی دارد و تا سه ماه نمی تواند با من حرف بزند.امروز هم تمامزنگ را در فکر این بودم که من دیروز به او گفتم کلاس فوق دارم بیاید جلوی چهارراه ولی بابام ضدحال زد دیشب به من گفت" یاسمن من فردا می آیم دنبالت."الان مانده ام چه کار کنم.

بی نام
1.حواسم به نمره های درسی می رود.
2.حواسم به شاگرد دوم شدن می رود.
3.حواسم به تشویق معلم می رود.
4.حواسم به نهار می رود.

عارفه-م
1.با خواهرم قهر کرده بودم.
2.یک لباس خریده بودم و آن لباس را دوست نداشتمبه زشتی آن لباس فکر می کردم.
3.فکرم مشغول درس ساعت بعد می شود.
4.اگر امتحانم را نمره کامل نگرفته باشم به نمره ام فکر می کنم.

رقیه-ف
1.به این که زنگ دیگر امتحان داریم.
2.به این که چه کار کنم تا امتحانم را خوب بگیرم.
3.به این که فردا کجا می روم.
4.به این که چقدر شما را دوست دارم.
5.به این که فردا چه درسی دارم.
6.به این که حواسم پرت شده و درس از یادم رفته.
فاطمه-ص
1.امروز چه کسانی به خانه ی ما می آیند.
2.مادرم چه چیزی برایم می خرد.
3.برای مهمانی شب جمعه چه لباسی بپوشم مناسب تر است.
4تولد دوستم برایش چه بخرم.

فرزانه-م
1.به خواهرزاده و برادرزاده ام.
2.به درس ها و امتحانات روز بعدی.
3.به فیلم و سریال های آن روز.
4.به گردشی که آخر هفته انجام می گیرد.
5.به مهمان هایی که آن روز به خانه ی ما می آیند.

یاسمن-ر
1.به زنگ بعد.
2.بیشتر حواسم به درس بود.
3.چرا بعضی ها را اشتباه حل کردم.
4.کاش می توانستم ساعت فوق می ماندم.
5.به درس های فردا و به نمره ی 20 امتحان امروزم.
6.شما چه معلم خوبی هستید.

یاسمن-ک
من تمام زنگ را به عشقم که در شهر دیگری است فکر می کردم.و یک راننده تاکسی که هر روز مرا به مدرسه می آورد فکر می کنم.و به یک مزاحم که همیشه دنبالم میآید و اصلا اصلا دوستش ندارم.

بی نام.
به این که پدرم کی از خانه بیرون می رود.

فرانک-ع
1.هنگام خواندن درس ذره های سازنده ی مواد حواسم به سوی گردنبندی با مرواریدهای سفید رفت.
2.در هنگام خواندن درس پوشاک یاد لباس تولدم افتادم.
3.در موقع دستور زبان انگلیسی یاد دانشگاه افتادم.
4.وقتی معلم دینی به غسل اشاره کرد یاد عادت ماهیانه افتادم.

2005-12-17T20:57:00.000+03:30

یارم به یکتا پیرهن خوابیده زیر نسترن
ترسم که بوی نسترن مست است و هشیارش کند
ای آفتاب آهسته نه پا در حریم یار من
ترسم صدای پا تو خواب است و بیدارش کند

به کجاها برد این امید ما را،به کجاها برد ما را
نشد این عاشق سرگشته صبور، نشد این مرغک پر بسته رها
به کجا می رود یارا ،به کجا می برد ما را
ره این چاره ندانم به خدا به خدا نشود دل نفسی از تو جدا به خدا
به هوایت همه جا در همه حال به امیدی بگشایم پر و بال
غم عشقت دل ما را به کجاها برد یارا

اگر بال داشتم...

2005-12-13T22:53:00.000+03:30

ساعت های درسی در مدارس ما بسیار کم است مثلن برای درس مهمی مثل علوم اجتماعی در مقطع راهنمایی فقط 3 ساعت وقت دارند یعنی بچه های این مملکت سه درس مهم تاریخ ،جغرافی و اجتماعی را باید در سه ساعت فرا گیرند آن هم سه ساعت سر و دم بریده .موضوعی هم که من درس می دهم وضعیت بهتری ندارد گاهی وقت ها واقعا از فرصت کمی که برای نزدیک شدن به بچه ها دارم کلافه می شوم .برای جبران این خلا و به چندین دلیل دیگر گاهی از آن ها می خواهم چیزهایی برایم بنویسند ،معمولاهم موضوع آن را خودم انتخاب می کنم این بار ازدانش آموزان سال دوم راهنمایی یک کلاس 31 نفره خواستم تا این جمله را کامل کنند"اگر بال داشتم..."
از نوشته های 28 نفری که برگه ها را تکمیل کردند 11 را انتخاب کردم ملاک این انتخاب هم همگانی بودن یا منحصر به فرد بودن بود.یعنی نوشته هایی که مضمون آن در اکثر نوشته ها دیده می شد و یا نوشته هایی که کسی مثل آن ننوشته را انتخاب کردم.
چیزهایی که در همه ی آن ها به وفور دیده می شود آرزوی بچه ها برای رفتن پیش خدا ،درد دل کردن با او ،رفتن به سفر(زیارتی یا سیاحتی )و گره گشودن از مشکلی که گرفتار آنند است.خیلی جالب است اکثر بچه ها برای عبادت نیست که می خواهند بروند پیش خدا بلکه پیش او می روند تا با او درد دل کنند ،انگار که کسی را ندارند تا با او حرف بزنند.این نکته با دقت به موقعیت جغرافیایی مدرسه ی بچه ها قابل درک است .اکثر این بچه ها از خانواده های فقیر حاشیه ی شهراند. نکته دیگر مرگ است ،یکی دو نفر گفته اند می خواهند زمان مرگشان را بفهمند من نمی دانم یک دختر بچه 12-13 ساله را چه به این حرف ها؟البته بعضی ها نیز کنجکاوانه از مرگ حرف زده اند یک جوری که انگار می خواهند ماهیت آن را دریابند.

این تجربه را در مدرسه ی دیگری در منطقه ای متفاوت تکرار خواهم کرد می خواهم ببینم بچه هایی که با مشکلات مادی و خانوادگی ،البته به این شکل حادش،دست به گریبان نیستند اگر بال داشتند چه می کردند؟

اگر بال داشتم:

مونا-ح
اگر بال داشتم از شکارچی ها می خواستم مرا زخمی نکنند و خودم هم سعی می کردم جانوری بی آزار باشم و باعث مزاحمت دیگران نشوم و به حیوانات و جان داران دیگر کمک کنم و دوست داشتم که هرگز کسی مرا در قفس زندانی نکند و آزاد باشم مثل همه ی جانداران دیگر که عاشق آزادی هستند،اگر برای مدت کوتاهی در قفس باشم دلم برای مادرم ودوستانم و فرزاندانم تنگ می شود.
مونا شاگرد اول کلاس است.دختر بسیار ساکت و کم حرفی است .
هانیه-ح
اگر بال داشتم:
1.در اول پرواز می کردم و پیش پدربزرگ و مادربزرگ خود در آن دنیا می رفتم و به آن ها سر می زدم.
2.از خدا می خواستم به من بگوید چه موقع می میرم.
3.پیش ابرها می رفتم و با آن ها می گریستم.
4.پیش خورشید می رفتم و با او درد دل می کردم چون کسی نیست که با او درد دل کنم.
5.پیش خدا می رفتم و برای سلامتی و دوباره خوب شدن پدرم دعا می کردم.
6. و هزاران کار دیگر
هانیه دختر بسیار پر جنب و جوش و پر سر صدایی است که گاهی سر و صدایش از حد تحمل خارج است.در ضمن دانش آموز بسیار زرنگی است .
بی نام.
اگر بال داشتم به آسمان پرواز می کردم و تمام غم و شادی هایم را به اومی گفتم اگر بال داشتم با دو بالم پیش آن هایی می رفتم که خیلی دوستشان دارم ولی توانم آن ها را ببینم و اگر بال داشتم به همه ی کسانی که نمی دانند می فهماندم که دوستشان دارم.
یک کم نگران ام. هستند بچه هایی که در این سن و سال دچار عشق های خیالی ای می شوند که معمولا کسی را ندارند از آن با او حرف بزنند.پارسال نوشته ای قریب به این مضمون از یکی از بچه ها گرفتم بعد که پی گیر شدم فهمیدم داستان عشقی است به پسری که نامزد داشت و به این طفلکی هم قول هایی داده بود...هر چه بود به خیر گذشت.

آیدا-پ
اگر بال داشتم ،پرواز می کردم و به آسمان می رفتم تا بتوانم به خدای خود نزدیک تر شوم و یک جایی می رفتم که پر از طلا و عتیقه وخیلی چیزهای دیگر باشد که من دوست دارم ،تا بتوانم آرزوی خود را بر آورده کنم .من خیلی دوست دارم بازیگر شوم.

بی نام.
اگر بال داشتم به هر جایی که دلم می خواست می رفتم و به هر زیارت گاهی می رفتم مانند کربلا ،سوریه ،مکه.می رفتم تا برای همه بیماران و هر کس هر گرفتاری دارد دعا کنم ،مخصوصا برای پدر و مادر وبقیه اعضای خانواده و همه ی معلمان خودم که با زحمات بسیار ی مرا آموزش می دهند و هر ایرادی که دارم برایم می گیرند تا دیگر جلوی کسی این کار را انجام ندهم.

زهرا.آ
1.اگر بال داشتم پرواز می کردم تا اوج آسمان.
2.اگر بال داشتم به تمام دنیا سفر می کردم.
3.اگر بال داشتم با پرنده ها و گنجشک ها هم پرواز می شدم.
4.اگر بال داشتم تمام دنیا را می دیدم.
5.اگر بال داشتمبرای پرنده هایی که آشیانه و دانه نداشتند آشیانه و دانه تهیه می کردم.

مارال-ح
اگر بال داشتم پرواز می کردم و به جایی می رفتم که هیچ کسی نباشد و چیزهایی قشنگی باشد و هر چیزی که من دوست دارم آن جا پیدا کنم و بتوانم با آرامش زندگی کنم و دوست دارم که خداوند به من پاداش زنده بودن بدهد و بتوانم برای همیشه زنده بمانم و مایه عبرت دیگران شوم و مهربان باشم و همیشه بتوانم به جاهایی که خودم دوست دارم بروم مثلا به مکه ،سوریه ،مشهد و خیلی جاهای دیگر و برای گردش به جاهای دیدنی و علمی هم بروم تا بتوانم تمام آرزوهایم را بر آورده کنم ولی هیچ چیزهایی که من فکر می کنم پیش نمی آید .

نسرین-ح
اگر بال داشتم در آسمان آبی پرواز می کردم و مثل کبوتری که با عشق برای جوجه هایش غذا می برد می بودم .بال زدن در هوای آزاد حال و هوایی دارد که راه رفتن روی زمین ندارد.ای کاش که من پرواز می کردم.
پدر و مادر نسرین از هم جدا شده اند و مادرش اجازه ندارد آن ها را ببیند و همیشه برای دیدن آن ها به مدرسه می آید.

حمیرا-ز
اگر بال داشتم پرواز می کردم و به آرزوهایی که در دلم است می رسیدم و از طریق همین بال ها می توانستم بروم پیش خدا و با خدای مهربان کمی راز و نیاز کنم .البته خانم معلم می دانم که خنده دار است ولی شما نمی دانید که در دل من چه می گذرد .

معصومه-ا
اگر بال داشتم به آسمان ها می رفتم و جهان را زیر پای خود می گذاشتم به کوه ها می رفتم و به دریاها سر می کشیدم و به کشورها و شهرهای زیادی می رفتم با آدم های بیشتری آشنا می شدم اگر بال داشتم دوستان بیشتری ،حداقل در آسمان ها پیدا می کردم.اگر بال داشتم درد و رنج مادرم را در حال مریضی نمی دیدم و اگر بال داشتم حتی اگر به خاطر مادرم هم شده تیری به بال چپم ،به طرف قلبم، می زدم که بگویم مادرم دوستت دارم.

ساره – ب
اگر بال داشتم دوست داشتم به تمام مردم ایران مخصوصا به پیرمردها و پیر زن ها کمک کنم.
اگر بال داشتم می توانستم به کوه و دشت و دریا و جنگل بروم.
اگر بال داشتم می توانستم همه دنیا را بگردم و با همه مردم دنیا آشنا شوم.
اگر بال داشتم به دور دنیا می رفتم و جهان را دور می زدم و اسم مرا جهان گرد می گذاشتند.
اگر بال داشتم می توانستم پرواز کنم و به هر آرزوئی که دارم برسم من اگر آرزوهایم را بگویم ورق سفیدی باقی نمی ماند.
اگر بال داشتم می توانستم بگویم چه کسی با من دوست است چه کسی دشمن.اگر بال داشتم آن وقت دیگر این شعر را نمی خواندم چون جوابش را می دانستم:
آهویی دارم خوشگله فرار کرده ز دستم،دوریش برایم مشکله،کاشکی اونو می بستم، ای خدا چی کار کنم آهویم را پیدا کنم،آی چی کار کنم اونو کجا پیدا کنم...

هارولد پینتر

2005-12-13T18:48:00.000+03:30

کجا بود این مرده؟
که آن را یافت؟
این مرده ،مرده بود آن گاه که یافته شد؟
چگونه بود این مرده ،هنگام که پیدا شد؟

که بود این مرده؟

پدرش که بود ،خواهرش،برادرش،
پسرش ،دخترش،عمویش؟
مادر داشت این مرده رها شده؟

هنگام که رها شد مرده بود آیا؟
رها شده بود این مرده؟
که او را رها کرده بود؟

عریان بود این مرده یا رخت سفر بر تن داشت؟

چه شد که مرگ این مرده را گواهی دادید؟
مرگ این مرده را گواهی دادید؟
چقدر این مرده را می شناختید؟
خبر این مرده را از کجا شنیدید؟

تن این مرده را شستید؟
چشمانش را بستید؟
به خاکش سپردید؟
یا به خود رهایش کردید؟

این مرده را بوسیدید؟

ترجمه :روشنا

اصل شعر را این جا ببینید:

http://books.guardian.co.uk/news/articles/0,6109,1661516,00.html

یا این جا:
http://www.zananeha.com/

هستی را این گونه می شناسم

2005-07-10T00:09:00.000+04:30

گران ریشه را نگون سر که تواند کرد
بافته را پریشان؟
جاودانند.
84/4/18

2005-06-16T23:06:00.000+04:30

آن عاشقان شرزه که با شب نزیستند
رفتند و شهر خفته ندانست کیستند
فریادشان تموج شط حیات بود
چون آذرخش در سخن خویش زیستند
مرغان پر گشوده طوفان که روز مرگ
دریا و موج و صخره بر ایشان گریستند
می گفتی ای عزیز"سترون شده است خاک"
اینک ببین برابر چشم تو چیستند
هر صبح و شب به غارت طوفان روند و باز
باز آخرین شقایق این باغ نیستند

صدها زن در ایران علیه تبعیض جنسیتی گرد هم آمدند

2005-06-14T20:19:00.000+04:30

امروز صدها زن در تهران در تجمعی غیر دولتی که تنها چند روز قبل از انتخابات ریاست جمهوری 27 خرداد برگزار می شود در اعتراض به تبعیض جنسیتی در نظام جمهوری اسلامی شرکت کردند.
این تجمع اولین گردهمایی زنان دگراندیش، پس از انقلاب 1979 در ایران است که پس از آن حجاب در ایران اجباری شد.زنان شعار می دادند "ما زنیم،انسانیم،فرزند این دیاریم،اما حقی نداریم."بیش از 250 زن در بیرون دانشگاه گرد هم آمده بودند و حدود 200 تن دیگر پس از آن که پلیس ضد شورش ازورود آن ها به محل اصلی تجمع که سر در اصلی دانشگاه تهران بود ممانعت به عمل آور د در خیابان های مجاور با آنان همراهی می کردند .

برخی از گزارش ها حاکی از آن است که پلیس چندین زن را مورد ضرب و شتم قرار داده است اما مقامات بیمارستانی گزارشی از مراجعه مجروحان نداده اند.تجمع کنندگان اظهار داشته اند که شاهد بازداشت چند زن توسط پلیس بوده اند.اما وضعیت به نظر عادی می رسد و تقریبا یک ساعت بعد از پایان مراسم این عده آزاد شدند.
روحی افضل مترجم 52 ساله ای که در تجمع حضور داشت می گوید :"ما باز هم این تجمع ها را برگزار خواهیم کرد چرا که نشان می دهد زنان به حقوق خود آگاه اند ."وی می افزاید حضور سنگین پلیس در این جا نشان از آن دارد که تجمع امروز ما برای دولت موجبات دردسر را فراهم کرده است بنابراین شاید به خواسته های ما توجه بیشتری نشان داده و در صدد پاسخگویی به آن ها بر آید.
این تجمع بخشی از فشارهایی است که طرفداران حقوق زنان در ایران برای جلب توجه به مسایل زنان بر دولتی وارد می آورند که در این مقطع زمانی برای کشاندن مردم پای صندوق های رای تساهل بیشتری از خود نشان می دهد.

در دو دهه گذشته زنان ایرانی حضور چشمگیری در انتخابات داشته اند و اغلب از کاندیداهایی که وعده احقاق حقوق زنان داده اند حمایت کرده اند.اما طرفداران حقوق زنان می گویند در چهارچوب قانون اساسی حاکم دیگر امیدی به بهبود اوضاع توسط رییس جمهوروجود ندارد و زنان از وعده وعیدهای انتخاباتی مینی بر بهبود اوضاع که به سرعت و پس از پایان انتخابات به فراموشی سپرده می شوند خسته شده اند.

ماه گذشته شورای نگهبان که از شش فقیه و شش حقوقدان انتصابی تشکیل شده است صلاحیت همه هشتاد و نه زنی را که برای کاندیداتوری ریاست جمهوری ثبت نام کرده بودند تنها به دلیل جنسیت شان ردکرد.حرکتی که با اعتراض مواجه شد و حداقل در یک مورد با درخواست تحریم انتخابات مواجه گردید.یکی ازگروه ها در بیانه ای که هفته گذشته صادر کرد اعلام کرد:"تا زمانی که نیمی از جمعیت از حق انتخاب شدن به عنوان رییس جمهور محروم اند حکومت نباید انتظار مشارکت حداکثری زنان را داشته باشد .
زهرا اشراقی نوه بنیانگذار جمهوری اسلامی در مصاحبه ای در هفته گذشته اظهار داشت که به دلیل عدم احساس امنیت زنان برای نقد قانون اساسی کار کردن بر روی مسایل زنان بسیار دشوار است.اگر چه شرایط به تدریج در حال تغییر است اما هنوز موضوعاتی وجود دارد که سخن گفتن از آن ها جرم محسوب می شود.برای مثال هنوز صحبت از تغییر قانون اساسی یا آزادی زنان در انتخاب نوع پوشش شان خطرناک است.اگر زنان نتوانند مطالبات خود را در امنیت پی گیری نمایند بهبودی در شرایط حاصل نخواهد شد.

با این حال تساهلی که دولت در روزهای پیش از انتخابات از خود نشان می دهد این امکان را برای زنان فراهم نموده است تا به نقد شرایط حاضر بپردازند.این امر در میتینگی که با حضور کاندیدای اصلاح طلب معین برگزار شد و در جریان میتینگ دیگری در هفته گذشته به روشنی مشهود بود.

در یکی از این میتینگ ها خانم اشراقی خواستار آن شد که کاندیداها یی که وعده بهبود شرایط زنان را می دهند روشن کنند که در شرایط حاضر و تا زمانی که کشور توسط قوانین اسلامی اداره می شود چگونه می خواهند این تغییرات را ایجاد کنند. بر اساس قوانین ایران دیه زن و ارزش شهادت او در دادگاه برابر نصف دیه و شهادت مرد است.بر اساس همین قانون مردان ایرانی می توانند چهار همسر برگزینند و هر لحظه که اراده کنند آن ها را طلاق دهند.سهم زنان از ارث نصف برادرانشان است و برای ترک کشور و حتی کار بیرون خانه نیاز به اجازه شوهران شان دارند.هم چنین زنان به ندرت به مقام های بالا دست می یابند و با این که درصد زنان تحصیل کرده از مردان بیشتر است اما تنها 14 درصد از استخدام های دولتی شامل زنان می شود .
محبوبه عباسقلی زاده فعال حقوق زنان که پاییز گذشته زندانی شد بر این عقیده است که "تنها با تغییر قانون اساسی است که حقوق زنان احقاق می شود."
گروهی از فعالان حقوق زنان روز چهارشنبه توانستند برای اولین بار پس از انقلاب اسلامی که حضور زنان در ورزشگاه ها را ممنوع کرده بود برای تماشای بازی فوتبال ایران –بحرین در ورزشگاه حاضر شوند.ان زنان برای کسب اجازه حضور در ورزشگاه پیش از آغاز بازی به مدت 4 ساعت با در دست داشتن پلاکاردهایی با مضمون"حقوق زن حقوق بشر است."و "آزادی،عدالت برابری جنسیتی"در پشت درهای و
رزشگاه گرد هم آمده بودند.
پرستو دوکوهکی یکی از زنان حاضر در این اعتراض می گوید ممانعت از حضور زنان به دلایل امنیتی نیست بلکه مساله در این جاست که همه آن هاباور دارند که شایسته یک زن نیست که از نزدیک به تماشای بازی بپردازد.
مقامات بعد از آن که پای خانم عباسقلی زاده لای دروازه گیر کرد و شکست مجبور شدند زنان را به ورزشگاه راه دهند و آنان از نیمه دوم به تماشای بازی نشستند.

کاندیداها به خوبی از نقشی که زنان در انتخابات دارند آگاه اندو به همین منظور و برای القای این ژست انتخاباتی که آنان قائل به حقوق وآزادی زنان اند از زنان جوان و آزادی خواه در جریان مبارزات خود استفاده می کنند.بسیاری از این زنان در ستادهای انتخاباتی کاندیدهایی مثل علی اکبر هاشمی رفسنجانی ،محمد معین و ریس پلیس سابق ایران محمد باقر قالی باف به فعالیت مشغول اند.

زنی که خود را طاهره 22 ساله معرفی می کند وسربند تبلیغی باریک و صورتی رنگی دور سر خود دارد می گوید که روزانه 30 هزار تومان معادل 33 دلار می گیرد تا پوستر تبلیغاتی هاشمی رفسنجانی را پشت شیشه عقب اتومبیل خود بچسباند با این حال او بسیار بدبین است و می گوید "تنها به خاطر پول این کار را می کنم هاشمی خودش مسبب شرایط فعلی است باور کردنی نیست که بخواهد آن را تغییر دهد.
نازیلا فتحی
نیویورک تایمز
ترجمه :روشنا

اصل مقاله را می توانید در این جا ببینید:
http://www.nytimes.com/2005/06/12/international/middleeast/13womencnd.html?oref=login

تنها پر سياوش است که همواره می دمد

2005-04-14T21:40:00.000+04:30

چه بزرگ اند انسان هایی مثل او وچه حقیر است جهان که برای انسان هایی چنین بزرگ نیز مرگ مقدر کرده است.
http://www.bbc.co.uk/persian/arts/story/2005/04/050413_aa_khanmeskoob.shtml

دردی دوباره

2005-04-11T20:57:00.000+04:30

نفرین ات نمی کنم ،برایت چنین اندوهی آرزو نمی کنم ،چرا که تو را توان تحمل این بار نیست ،تحمل این بار از توان ناتوانی چون تو خارج است، تو را به چنین اندوهی نفرین نمی کنم چرا که باز شکست انسان خواهی بود

تحقیر می شویم پس هستیم

2005-03-04T00:47:00.000+03:30

دوستم از شوهرش می ترسد چون او را کتک می زند.دوستم مخفیانه زندگی می کند تا دادگاه وضعیت او را مشخص کند .دوستم 19 ساله بود که با این مرد ازدواج کرد ،کتک خورد ، تحقیر شد، افسرده شد ، سقط جنین کرد غیر قانونی و چون قانون را رعایت نکرد زخم رحم برداشت آن هم به چه بزرگی ،دوستم زخم رحمش را فریز کرد ،زخم رحمش خوب شد اما زخم روح و روانش نمی دانم کی خوب خواهد شد؟ اصلا خوب می شود؟دوستم 20 سال دارد ،خواب اما ندارد.کابوس می بیند .خیلی زیاد در خواب داد می زند.از خواب می پرد ،دوستم نمی خواهد تحقیر شود می خواهد طلاق بگیرد اما طول می کشد پس دوستم تحقیر می شود می ترسد و تحقیر می شود دوستم از این که شوهرش او را در خیابان ببیند می ترسد از اینکه شوهرش به دادگاه شکایت کند که او بی اجازه شوهرش موهایش را های لایت کرده است وحشت دارد دوستم وقتی با شوهرش تلفنی حرف می زند دچار رعشه می شود آن قدر که می ترسی.شوهر دوستم مزاحم خانواده اش می شود.دوستم امشب می خواست به شوهرش زنگ بزند و بخواهد این قدر اعصاب خانواده اش را به هم نریزد.دوستم نمی خواست شوهرش شماره خانه اش را داشته باشد پس تصمیم گرفت برود از بیرون برایش زنگ بزند آن هم ساعت 11 شب.چون شوهرش زودتر از این خانه نیست .تلفن همراه هم ندارد .من ترسیدم، ترسیدم باز دچار یکی از همان التهاب ها و رعشه های خطرناک شود ترسییدم دچار افت فشار شود پس من هم با او رفتم.کنار خیابان اصلی تلفن همگانی است دوستم از آن جا به شوهرش زنگ زد .شوهرش پرت می گفت یک پرایدی جلوی ما نگه داشت داد زدم پلیس را صدا می زنم یک کم چرت و پرت گفت گوش ندادم رفت.دوستم به شوهرش گفت حاضر نیست مثل حیوان با او برخورد شود گفت نمی خواهد تحقیر شود کتک بخورد.شورلت کهنه و درب و داغانی برایمان بوق زد.آن طرف تر ایستاد محل که نگذاشتیم رفت.دوستم عصبانی شد، یک پیکان نگه داشت ،دوستم داد زد،یک پرشیا ایستاد،دوستم سرش را در دستش گرفته بود یک پراید دیگر ایستاد ، دوستم بغضش گرفت یک رنو ایستاد،دوستم بغضش را فرو داد یک پیکان ایستاد پنج تا مسافر داشت یکی از آن ها چیزی گفت دوستم اصلا حواصش نبود من هم نفهمیدم ،فکر کردم مسافر کش است گفتم بله؟گفت شما یک ساعت است این جا چه کار می کنید؟گفتم به تو چه آقا؟گفت یاالله بروید خانه تان و بعد یک غول نتراشیده نخراشیده از آن پیاده شد هل مان داد دوستم گفت با شوهرش حرف می زند غول داد زد هل مان داد گفت یالله برید خانه تان این وقت شب این جا چه کار می کنید گفتم آقا درست حرف بزنید داد زد گفت می برم تان کلانتری .کراهت محض بود من ترسیده بودم تحقیر شدم داد زدم ترسیدم فرار کردم چون ...چون ندارد که، تر سوام ترسو ..آن قدر ترسو که در در گیر و دار آن همه داد یاد" بهار" افتادم هم دانش گاهیم در اتفاقی شبیه به همین اتفاق او را بردند و به او تجاوز کردند یک سال بعد از آن ماجرا یک هفته در خانه شان بودم خانه دانشجویی شان البته و هر شب، هر شب دخترک بی چاره ازخواب می پرید داد می زد به خدا من کاری نکردم بابا به خدا! تمام طول شب یا حرف می زد یا گریه می گرید یا ناله.یادم آمد که بعدها از یک روان پزشک شنیدم که خلاصی از تاثیرات و عقده ها و کمپلکس های ناشی از تجاوز بسیار دشوار و نزدیک به محال است آن هم اگر تحت معالجه روانکاوی باشی.من ترسیدم" شادی" کجایی؟ تو لازم بودی آن جا که عربده بکشی چنگ بیندازی همسایه ها را سرت بریزی .یادت هست شام تولد سه سال پیشم را بر گشتن ها جوانکی دست دراز کرد به سمت یکی از بچه ها سه تا کوچه دنبالش دویدی کتکش زدی همسایه ها را سرت ریختی بعد هم بغض کردی و شکستی و تا دو هفته حرف نزدی.من امشب ترسیدم شادی ترسیدم گذاشتم تحقیر شوم خاک بر سرم !چه کار می توانستم بکنم جیغ زدم هیچ کس بیرون نیامد.حرف زدم اما صدایم گم شد.گیریم که ما جنده بودیم باید این طوری با ما رفتار می شد؟ مگر جنده ها چه شان است مگر نه این که قربانی همین مناسبات احمقانه و جگرخراش اند،های شما هیچ وقت عاشق بوده اید هیچ وقت عاشقانه تن کسی را در بر گرفته اید هیچ وقت عاشقانه تن سپرده اید ؟می دانید چقدر شریف است تن آدمی؟ می دانید ؟می دانید تن سپردن چه قدر سخت است و چقدر انسانی؟روسپی ها عزیز ترین شان را به اجنبی ترین ها می سپارند باید کار سختی باشد .زنانی که خود را می فروشند یا فقر فرهنگی دارند یا فقر مالی.
در یک سو زنانی اند که تن می فروشند و پول می گیرند و در سوی دیگر مردانی که خود را می فروشند و پول می دهند کدام یک نکوهیده تر است؟کدام یک احمقانه تر؟

در یک سو دو دختر ایستاده اند یکی نگران زندگی بر باد بنبان نهاده اش و دیگری نگران دوستی که چون بیدی در باد می لرزد و در سوی دیگر مردانی که مزاحم اند که وقیح اند و مهم تر از همه نادان اند آن قدر نادان که همه وجود نداشته شان در شورت شان خلاصه می شود کدام یک تحقیر می شوند؟کدام یک مقصر اند ؟حتما آن دو دختری که غلط کردند و ساعت 11 شب از خانه بیرون آمدند آن دو دختری که نفهمیدند که نباید در یک کشور جهان سومی زن به دنیا آمد.

مشاهدات برفی 3

2005-02-14T11:35:00.000+03:30

دوشنبه 26 بهمن ماه
امروز هوا آفتابی است .برف ها زلال زلال آب می شوند .تماشایی بود اگر غصه نبود .سر و صدای بچه ها از کوچه می آید.رفتم یک نامه پست کنم پرسیدم چند روزه می رسد گفت شرایط را که می دانید خانم.گفتم بله!
دیشب برنامه گفت و کوی خبری ادامه بحث شب قبل درباره بحران برف را داشت .رئیس بخش گاز شرکت نفت و نماینده مردم رشت در مجلس آقای صادق زاده مهمانان این برنامه بودند.استاندار گیلان هم مهمان تلفنی برنامه.بخش عمده برنامه تبدیل به یک تصفیه حساب شخصی شده بود آقای صادق زاده تا توانستد در عدم مسئولیت پذیری آقای استاندار و مدیران اجرایی گیلان حرف زدند.از جمله اینکه چرا آقای استاندار در روز شروع بارندگی گفتند که 95 درصد مسائل حل است، چرا ستاد بحران دیر تشکیل شده است که آقای استاندار این مطلب را رد کردند.یا اینکه چرا در مرکز بارندگی کشور هنوز 24 ساعت از شروع بحران نگذشته بیمارستان آریا با پیام های رادیویی درخواست آب کرده است.چرا از همان روز اول بارش برف راه ها و معابر برف روبی نشده است تا شاهد این وضع نباشیم؟پر واضح است که آقای استاندار تک تک این موارد را یا رد کرده یا برایشان دلیل آوردند.آقای صادق زاده که چهره شان از زمین تا آسمان با آن عکس های دختر کش پوستر های انتخاباتی شان فرق می کند نیز سر انجام به این نتیجه رسیدند که خیلی آقای استاندار را دوست دارند و مطمئن نیستند که آقای استاندار گفته باشند 95 درصد شاید گفته اند 80 درصد.آقایی از کرج زنگ زد و گفت که از تاریخ 26 آذر مرتب گاز منزل شان قطع می شود و وقتی به شرکت گاز مراجعه می کنند جواب می شنوند که چون در انتهای خطید با این مشکل مواجه اید آقای مسئول هم در کمال خونسردی فرمودند بله همین طور است .مجری پرسید کی این مشکل حل می شود ، فرمودند فعلا بودجه نداریم.به همین راحتی.در ادامه برنامه با آقای مقیمی معاون عمرانی وزارت کشور تماس گرفته شد ایشان که در راه بازگشت از گیلان و در کویین بودند و مرتبا هم این مسئله و بی خوابی چند روزه خود و مسئولان اجرایی منطقه را یادآورمی شدند گفتند که کمک رسانی در شهر رشت به نحو مطلوبی در جریان است و وقتی درباره وضعیت مردم شهرها و روستاهای اطراف پرسیده شد گفتند امروز فقط توانستیم با چرخبال به این مناطق کمک رسانی کنیم از فردا برای پاکسازی راه ها اقدام خواهیم کرد.این مسئولان جوری از مردم شهر ها و روستاها حرف می زنند که انگار مثلا رشتی ها آدم ترند .یک جور تبعیض جغرافیایی. کسانی که ارتفاعات دیلمان را می شناسند یا وضعیت روستاهای گرفتار در برف را می دانند می توانند عمق فاجعه را درک کنند.آقا جان شش روز هفت روز در دیلمان و شکورات و کیسم وچهارده و سده و کرباسده بودن و در برف بودن می دانید یعنی چه؟یکی به داد آن مردم بی چاره برسد.مگرخون ما رنگین تر بود؟یعنی چی الویت بندی شهری دهاتی؟
از خلال صحبت های آقای مقیمی معلوم شد که از این ماشین های راه بازکن فعال فقط یکی شان برف روب است که آن هم از استان اردبیل آمده بقیه لودر و بولدوزر است که قاعدتا برای کارهای دیگر ساخته شده اند .
با معاون سلامت وزارت بهداشت هم صحبت شد که گفتند آب آشامیدنی را بجوشانید و بخورید ونسبت به بیماری های انگلی ناشی از آشامیدن برف آب شده هشدار دادند.مجری در مورد زنان بارداری که در این چند روزه زایمان کرده اند و تلفات احتمالی در این زمینه پرسید که فرمودند به علت بسته بودن راه ها هیچ خبری ندارند.
مجری برنامه از خرابی 206 مدرسه و اینکه اماکن عمومی باید مستحکم تر باشند صحبت کرد.از قرارتا کنون 10 تا 12 هزار واحد ساختمانی تخریب شده یا آسیب دیده اند.نمی دانم به این طفلکی هایی که خانه زندگی شان را از دست داده اند وامی چیزی پرداخت می کنند یا نه؟استخر شنای فرهنگیان، دو سه تا از سالن های ورزشگاه عضدی و یک سالن کشتی از جمله مکان هایی است که سقف شان فرو ریخته است.راستی در این چند روزه تنها کسی که از مردم عذر خواهی کرد البته آن هم مشروط آقای مهدی زاده رییس آب و فاضلاب استان بود که گفت اگر چه ما قصوری نداشتیم اما چون مردمی که با مشکل مواجه شدند مشترکین ما بودند از آن ها معذرت می خواهم.
هیچ کس تقصیر نداشت آقای مهدی زاده،همه ما مقصریم.

مشاهدات برفی2

2005-02-13T22:13:00.000+03:30

بعد از یک ساعت راهپیمایی ،بخوانید برف پیمایی، و ماشین سواری به خانه مامانی رسیدم.مسیری را که موقع رفت سواره رفته بودم پیاده آمدم و مسیری را که پیاده ،سواره برگشتم.سرمای هوا استخوان سوز است.تک و توک تاکسی در شهر دور می زد نمی دانم کرایه شان را چقدر گران کرده اند اما هر چه هست اکثر مردم یا پیاده در راهند یا از سرویس های رایگان شرکت واحد استفاده می کنند.یک آقایی ده دوازده بسته نان لواش ده تایی را که قیمتش در حالت عادی 100 تومن است 300 تومن می فروخت .ساعت 8:30 به خانه رسیدم .موقع اخبار شبکه "باران"گیلان.گوینده خبر، داشت با آقای مطلق فرماندار آستانه صحبت می کرد.آقای فرماندار از اینکه بالاخره بعد از شش روز صدا و سیما به یاد این شهر افتاده است تشکر کرد .حدسم درست بود.هر چه باشد، شهر رشت بیشتر در معرض دید است .وباید بیشتر به آن رسید.این از حرف های آقای مطلق کاملا پیدا بود مرتب تاکید می کرد که هر کاری تا به حال در شهر آستانه انجام گرفته با استفاده از امکانات محدود شهری بوده و از هیچ جای دیگر کمکی دریافت نکرده اند.بعد از شش روز تازه امروز و آن هم تنها 35 درصد شهر برق دارنداکثر روستاها در محاصره برف قرار دارند امروز تعدادی از نانوایی ها با استفاده از ژنراتورهای هیئت های عزاداری محرم شروع به پخت نان کرده اند و در طی چند روز قبل نان این شهر از بندر کیاهشهر که از مناطق وابسته به آستانه است و دو روز است که برق دارد تامین می شده است.آقای فرماندار که بسیار گلایه آمیز صحبت می کردند از صاحبان وسایط نقلیه سنگین و امدادی خواستند که به کمک مردم محاصره در برف بیایند و گفتند بعد از پایان بحران مبلغ قراداد همه آن ها پرداخت خواهد شد. ایشان همچنین ثانیه ها را در نجات افراد مجروح و گرفتار در برف مهم دانستند از جمله روستاهای گرفتار در برف از" کیسم" نام بردند.این دهستان بسیار زیبا در فاصله ده کیلومتری آستانه قرار دارد و محصولات چای ، بادام زمینی و برنج آن بسیار مرغوب است.اما بیش از این ها کیسم مرا به یاد " ببرهای عاشق دیلمان "می اندازد.این دهستان روزگاری جان پناه مبارزان سیاهکل بوده است.اکنون مردم کیسم جان در خطر اند.

فرماندار لاهیجان از وضعیت این شهر صحبت می کند.برمی گردم....

80 درصد برق لاهیجان تامین است اما آب تمام مناطق این شهر قطع است.منازل مسکونی ،ساختمان های اداری و عمومی بسیاری خسارت دیده یا تخریب شده اند که فعلا آمار دقیقی از آنها در دست نیست.گفتم تخریب و به یاد 206 مدرسه ویران شده و 40 هزار دانش آموز بی مدرسه افتادم.این آماری بود که آقای اسدی پرور ،مدیر کل سازمان آموزش و پرورش گیلان، در خبر ساعت هشت و نیم ارائه کردند و تاکید کردند که این آماری است که تا ساعت هفت بعد از ظهر امروز یکشنبه 25 بهمن ماه به دستشان رسیده است و مطمئنا مدارس روستایی بسیاری نیز بر اثر برف آسیب دیده یا تخریب شده اند که پس از باز گشایی راهها آمار دقیق آن ها اعلام خواهد شد.گوینده خبر شبکه گیلان از ایشان در باره وضعیت این دانش آموزان پرسیدند ،پاسخ آن بود که این دانش آموزان به مدارس جوار یا غیر انتفاعی خواهند رفت.و مدارس ما که در حال حاضر اکثرا دو شیفته اند مجبور خواهند شد در سه شیفت کار کنند.الحق که این خانم گوینده خبر هم خیلی کارش را بلد است از آن مجری های با سواد و با شعور است که حکم کیمیا را دارند در صداو سیما.هی آقای مدیر کل نمی دانست چه بگوید هی ایشان می پرسید که تکلیف این بچه ها و اولیاءشان چه می شود کجا مراجعه کنند از کی بپرسند، بروند همان مدرسه تخریب شده ببینند مدرسه جوارشان کدام است؟آن قدر پرسید که مدیر کل به ستوه آمده بعد از کلی تعریف و تمجید از صدا و سیما و قدردانی از زحمات این و آن گفتند یکشنبه 2 اسفند اطلاعیه می دهیم شما به اطلاع مردم برسانید.مدرسه ها تا پنج شنبه تعطیل اند شنبه و یکشنبه اول و دوم اسفند هم که تاسوعا و عاشورا است.می شود درست دو هفته تعطیلی.خوشبخت آینده سازان این مملکت که دو هفته ازدرس و کلاس عقب افتادندو خوشبخت معلم های آنان که معلوم نیست این عقب افتادگی ها را چطور جبران کنند.تازه این وضعیت معلمان و دانش آموزانی است که مدارس شان تخریب نشده آن طفلکی ها که لابد یک هفته از آن طرف سرگردان خواهند بود تا جا و مکان شان معلوم شود.راستی تا یادم نرفته بگویم آقای مدیر کل یادشان نرفت از خودشان قدردانی کنند و بینندگان عزیز را شیر فهم کردند که آموزش و پرورش سهم به سزایی در اسکان در راه ماندگان (منظور آن 8-5 هزار مسافر جاده تهران –رشت است.)و خانه از دست دادگان داشته است.باز شانس آوردیم یکی از این مدارس بر سر پناهجویانش خراب نشد.از کجا معلوم؟
یک برف و این همه ویرانی...

مشاهدات برفی1

2005-02-13T19:15:00.000+03:30

چه سخت است دیدن شهری که سقف خانه هایش فرو ریخته،مغازه هایش بسته است،مردمش در به در دنبال نان می گردند،خیابان هایش پر از یخ و سرماست.چه سخت است است دیدن شهری که دوستش داری وقتی در محاصره برف است.یک هفته پیش درست یک هفته پیش یک شنبه شب آسمان رشت باریدن گرفت. غروب خانه مامانی رفته بودم تنبلی ام گرفت برگردم فردا صبحش که دوشنبه باشد خواستم برگردم دیدم آسمان بی دریغ می بارد گفتم بادا باد می مانیم غروب می رویم امانه آن غروب توانستم برگردم و نه فردا نه پس فردا و نه روزهای بعدش.ماند تا امروز.امروز هم ساعت 3:30 بعد از ظهر راه افتادم و تا به خانه خودم برسم ساعت 4:45 دقیقه بود .مسیری را که در شرایط عادی 20 دقیقه ای پیاده می آیم نیمی پیاده نیمی سواره یک ساعت و ربع طی کردم. تا شهرداری پیاده آمدم از آنجا سوار یکی از این اتوبوس های صلواتی شدم و مسیر بعدی ام را با مینی بوس شرکت واحد آمدم که کرایه اش 50 تومن بود و آقای راننده محترم به علت نداشتن پول خورد در کمال خوشرویی !75 تومن برداشت.در طول راه سه ساختمان دیدم که سقفشان فرو ریخته بود .علاوه بر آن سقف نمایشگاه مبل ظریفی ریخته بود و کلی از مبل های شکسته و درب و داغان شده اش در کنار خیابان تلنبار شده بود.سقف یک ساختمان قدیمی و زیبا که سابق بر این مدرسه بود نیز پایین آمده بود و قسمتس از شناژ و دیوارهای مدرسه تخریب شده بود .در اتوبوس آقایی با لذت وصف ناشدنی ای تعریف می کرد که سقف نمایشگاه اتوموبیل "رستگار" ریخته و کلی ماشین درب و داغان شده . دلم خیلی برای خودمان سوخت.............برق قطع شد ...من برگشتم و بعد از ریکاور(بازیافتن)این نوشته بقیه اش را می نویسم.این چند روزه قطع برق بسیار عادی است .در منطقه ماگاهی این قطعی برق به 12 تا 15 ساعت می رسید بعد یک ساعت تا دو ساعت برق داشتیم دوباره قطع می شد.کلی نگران وسایل برقی خودم بود م دیروز زنگ زدم خانه حاج خانم ،صاحب خانه مکرمه، فرمودند سه روز تمام است که برق نداریم کلی خوشحال شدم اگر قرار بود اینجا هم مثل خانه مادر خانومی برق هی قطع و وصل می شد پدر وسایل برقی ام در می آمد هیچ کدام محافظ برق ندارند.حالا که این جا هستم خیلی دلم می خواهد بروم حمام اینجا پمب آب داریم و مجبور نیستیم به آب قطره چکانی شهری چشم بدوزیم. امامی نرسم برق قطع شود آن وقت کی حال دارد در این سرما ارشمیدس بازی در بیاورد آن هم چیزی نیافته.خانه مادر جان عزیز از روز دوم بارش برف آب قطره قطره می آمد دیروز و پریروز هم که بالکل قطع بود و ما دیگ دیگ برف از حیاط می آوردیم و آب می کردیم .حالا شانس آورده ایم ویلایی است .خواهر شوهر و برادر شوهر خاله جان عزیز که در طبقات بالای (فکر می کنم سوم و چهارم) یک آپارتمان می نشینند به محض باز شدن راه رشت به غرب گیلان (که در آنجا حتی یک ذره برف هم بر زمین ننشسته است)فلنگ را بسته و تا از بی آبی نمرده فرار را به قرار ترجیح دادند.خوشبختانه وضع گاز خوب است رییس شرکت گاز و مسئول پخش فر آورده های نفتی هم هی به مردم اطمینان می دهند که با کمبود سوخت مواجه نیستیم.از حق نباید گذشت که آدم های چیز فهم و مودبی هستند.آنقدر که من تصمیم گرفته ام بدهی هایم را به شرکت گاز هر چه سریعتر بپردازم و از این به بعد اگر قرار است فیشی را پرداخت نکنم فیش آب و برق باشد،تلفن را که جرات ندارم تا بدهکار باشی زود زود قطع میکنند. راستی از آقای مهدی زاده استاد سابق خودم و رییس فعلی آب و فاضلاب گیلان هم خوشم که می آمد بیشتر خوشم آمد .بچه آقایی است .بر عکس رییس توزیع برق که نام چهار تا خیابان رشت را درست حسابی نمی شناخت و پر رو پررو به مجری شبکه گیلان گفت من دقیق اطلاع ندارم از مسئولان هر بخش بپرسید....الان برمی گردم.
تلفن بود و مادر جان آن سوی خط که خبر پیدا شدن عمه خانم محترمه را دادند و برادر زاده ای را از نگرانی نجات داده طلب مژدگانی فرمودند.ماحرا از این قرار است که عمه خانوم اینجانب ساعت 8 صبح سه شنبه تهران را به قصد مکان کاملا معلومی یعنی رشت ترک کرده و تاکنون از نامبرده اطلاعی در دست نبود اما پس ازمساعی فراوان اکنون ایشان در حالی که ادعا می کنند از گرسنگی دچار سوئ تغذیه اند(توضیح این که که عمه جان بالای 90 کیلو وزن دارند و یک بیسکوت و یک تکه نان به هیچ جایشان نمی رسد).
از قرار ،البته آن طور که تلویزیون از قول آقای استاندار اعلام کرد تمامی 8-5هزار مسافر در راه مانده نجات و اسکان داده شده اند.راه رشت به تهران هم باز شده اما تا دیشب فقط خودروهای راهداری و امدادی حق تردد داشتند و امروز نیز از مردم خواسته شد که جهت همکاری تا 48 ساعت آینده در این مسیر تردد نکنند.همین طور اعلام شد که راه مواصلاتی 144 روستا از 280 روستایی که در آن ها برف باریده بسته است.در منطقه اشکورات و دیلمان با چرخبال به مردم کمک رسانی می شود.وای خدای من سال های قبل که از این برف های 2 متری خبری نبود مردم دیلمان و اشکورات با مسدود شدن راه ها و تبعات حاصل از آن مواجه بودند حالا دیگر ببین چه می کشند .خدا کند کسی نمرده باشد .خدا کند . به خاطر خودشان و به خاطر کسانی که دوستشان دارند.خیلی سخت است فکر کنید همه ما کسی را داریم که دوستش داشته باشیم .مرگ خیلی زشت است خیلی سیاه است .من مرگ را دوست ندارم.من از مردن می ترسم ،شجاعانه اعلام می کنم از مردن می ترسم بدم می آید .امروز صبح تلویزیون اعلام کرد سقف خانه ای در کوچصفهان فرو د آمده و نه نفر از ساکنان آن جان باخته اند .ظهر که مادر این خبر را برایم گفت ناخود آگاه یاد الهه افتادم.من چهار سال کوچصفهان بوده ام الهه را می شناختم .آن ها نه نفر ند.قاشق از دستم افتاد. یادم آمد که چهار سال پیش معلم ادبیات الهه سر زنگ انشاءهر چه از او می پرسد جواب می شنود غذا ،ساندویچ..بعد که او را دفتر می آورند می فهمند سه روز تمام است بچه فقط چایی شیرین می خورد .مادر چهار سال پیش هم موقع نهار این ماجرا را برای پدر توضیح داد و آن طفلکی هم نهار نخورد و نشست گریه کرد .فردا صبح هم یک ماهی گنده و ده کیلو برنج بار من کرد که ببر برایش.اما آن برنج و ماهی غذای دو سه روز نه نفر هم نمی شد .بعد از آن چه کار کردند؟چند بار دیگر از گرسنگی غش و ضعف آورند ؟دلم می سوزد الهه.کاشکی بدانم کجایی؟کاشکی گرسنه نباشی!کاشکی سقف خانه شما آنقدر محکم باشد که سردت نشود دختر!
بروم. ساعت هفت و ربع است باید بروم خانه مامانی اینجا خوب گرم نیست .من که الهه نیستم که طاقت سرما را داشته باشم.بروم یک جای گرم و نرم...

برف

2005-02-10T16:35:00.000+03:30

چهار روز تمام است خانه نشین شده ایم.ارتفاع برف به دو متر رسیده است.هیچ نانوایی ای نان پخت نمی کند.
سوپرمارکت ها نان،تخم مرغ و آرد خود را تمام کرده اند.دیروز تمام روز برق نداشتیم..پشت بام همه خانه ها پر از مردهایی است که کاری را که باید شهرداری انجام دهد ،انجام می دهند؛ برف روبی
بنا به گزارش هواشناسی بارش برف امشب نیز ادامه خواهد داشت.
خلاصه برف این زمستون رشت تا اینکه آب شه آنوقت تابستونه

متن سخنرانی خانم وانگاری ماتایی برنده جایزه صلح نوبل

2005-02-02T15:23:00.000+03:30

علیای حضرات
مقامات محترم سلطنتی
اعضای محترم کمیته نوبل
عالی جنابان
خانم ها و آقایان
مفتخرم که در کمال فروتنی در پیشگاه شما و جهانیان به عنوان برنده جایزه صلح نوبل سال 2004 حاضرم.
به عنوان اولین زن افریقایی برنده این جایزه به نمایندگی از مردم کشورم ومردم افریقا و البته جهانیان این جایزه را می پذیرم.در این لحظه به خصوص به زنان و دختران می اندیشم و امیدوارم که اعطای این جایزه به من انگیزه ای باشد برای آنان تا خواسته های خود را با صدایی هر چه رساتر ابراز کرده و به دنبال سهم بیشتری از رهبری جامعه باشند.همچنین به خوبی آگاهم که این افتخار موجب مباهات مردان ما از پیرگرفته تا جوان خواهد شد.به عنوان یک مادر از این که این جایزه شور و شوق زیادی در بین جوانان ایجاد کرده و باعث تشویق آنان برای دستیابی به آرمان هایشان می شود بسیار خرسندم.

اگر چه این جایزه به من اعطا شده است اما در واقع متعلق به افراد و گروه های بی شماری در سراسر جهان است که بی هیچ ادعایی برای حفظ محیط زیست ،گسترش دموکراسی،دفاع از حقوق بشر و تساوی حقوق زن و مرد تلاش می کنند .و به این طریق بذر صلح می پاشند.مطمئنم که آنان نیز از دریافت این جایزه خوشحالند.در این جا از همه کسانی که این جایزه را متعلق به خود می دانند می خواهم که از آن در پیشبرد اهداف خود و دستیابی به رسالتی که جهان بر عهده ما گذارده است استفاده کنند.

این افتخار همچنین به خانواده ،دوستان ،همراهان و حامیان من در سراسر جهان تعلق داردکه همواره ازمن پشتیبانی کرده و مایه قوت قلبم در پیشبرد کارهایم که اغلب تحت شرایط دشوار و طاقت فرسا انجام می گرفت بوده اند.هم چنین در این جا مراتب قدر شناسی خود را به مردم کنیا ابراز می دارم که امیدوار و معتقد به دست یابی به دموکراسی و محیط زیستی در خور اند.و اگر امروز من به این افتخار بزرگ نائل شده ام به دلیل حمایت و پشتیبانی آن ها است.
بسیار مفتخرم که امروز در همان جایگاهی قرار گرفته ام که پیش از من، پیشگامان بزرگ صلح افریقا همچون نلسون ماندلا ،اسقف اعظم ، اف .دی کلرک، دسموند توتو،مرحوم آلبرت لوتولی،مرحوم انور سادات ودبیر کل سازمان ملل ،کوفی انان قرار گرفته بودند.
اطمینان دارم که افریقایی ها در سراسر جهان از شنیدن این خبر خرسند اند.اما دوستان افریقایی ام؛ بگذارید در عین خوشحالی از دریافت این جایزه ، آن را زمینه ای برای تجدید میثاق با مردم مان، کاهش فقر و جنگ و خونریزی ساخته تا به این طریق سطح زندگی آنان را افزایش دهیم.تلاش کنیم تا زمینه های پذیرش حکومت های دمکراتیک ،دفاع از حقوق بشر و محیط زیست فراهم شود.اعتقاد دارم که این شرایط باید تغییر کند.همواره معتقد بوده ام که اغلب مسائل و مشکلات ما به دست خود ما قابل حل است.
کمیته نروژی نوبل در اعطای جوایز امسال خود موضوع مهم و حیاتی محیط زیست و ارتباط آن با دموکراسی و صلح را مد نظر قرار داده وبه این طریق توجه جهانیان را به این موضوعات سرنوشت ساز جلب کرده است.عمیقا از این ژرف اندیشی و بصیرت خوشحالم.زمان آن رسیده است که به این واقعیت اذعان کنیم که توسعه پایدار ،دموکراسی و صلح مسائلی جدائی ناپذیرند. ما در طی سی سال گذشته همواره این مسائل را در کار خود مد نظر داشته ایم.
بسیاری از افکارم نشات گرفته از تجارب کودکی و مشاهده طبیعت روستایی کینا بود سپس تحصیلات آکادمیک ام در کنیا ، ایالات متحده و آلمان ،به این افکار جهت داده و آن ها را تقویت کرد.همان طور که بزرگتر می شدم شاهد ویرانی جنگل ها بودم .جنگل ها ویران می شدند و جای آن ها را کشت زارهای صنعتی ای می گرفتند که تنوع گیاهی منطقه را از بین برده و ذخایر آبی جنگل ها را نابود می کردند.

علیا ی حضرات،خانم ها و آقایان
در آغاز،هنگامی که در 1977 "جنبش کمربند سبز"را بنیان نهادیم بیشترین تلاش ما معطوف به پاسخ گویی به نیاز های زنان روستایی ای بود که به سوخت، آب آشامیدنی سالم ،رژیم غذایی مناسب ، سرپناه و درآمد مناسب دسترسی نداشتند.زنان افریقایی ،عمده ی بار زندگی را بر دوش می کشند، آنان سهم بزرگی در کشت و زرع زمین و تامین نیازهای افراد خانواده دارند. بنابر این به سرعت متوجه کمبود منابع طبیعیلازم برای تامین نیاز های خانواده می شوند و در نتیجه اغلب نخستین کسانی اند که از آسیب های وارده بر محیط زیست آگاه می گردند.

زنانی که ما با آن ها سر و کار داشتیم می گفتند که در گذشته بهتر می توانستند مایحتاج اولیه خود را تامین کنند دلیل این امر علاوه بر فرسایش محیط زیست اطراف آن ها ، جایگزینی کشت صنعتی با کشت خانگی بود.چرا که محصولات این مزارع کوچک قادر به رقابت در عرصه تجارت جهانی نبودند و نتیجتا در آمد عادلانه و مکفی ای نصیب کشاورزان نمی شد با مشاهده این واقعیت ها بود که به این نتیجه رسیدم که تاخت و تاز محیط زیست تخریب یا سوءمدیریت آن موجب کاهش کیفیت زندگی ما و نسل های آینده می شود.
بنابراین برای تامین نیازهای اولیه زنان درختکاری جز اولین اولویت های ما قرار گرفت.درختکاری کار ساده ای است که در محدوده امکانات ما انجام پذیر بود کاری که طی زمان مشخص و معینی نتیجه بخشی خود را آشکار می کرد.
بنابر این ما با همکاری یکدیگر کار را شروع کردیم بیش از 30 ملیون درخت کاشتیم که غذا ،سوخت و مسکن افراد را تامین می کرد به علاوه منبع در آمدی برای آنان بود تا مایحتاج و مخارج تحصیلی کودکانشان را تامین کنند.این کار همچنین باعث ایجاد اشتغال شده و موجبات افزایش بهره وری خاک و تامین ذخایر آبی را تامین می کند. زنان با مشارکت در این کار استقلال بیشتری به خصوص در زمینه های اجتماعی ،اقتصادی و خانوادگی به دست می آورند.این طرح همچنان ادامه دارد.

در آغاز برای انجام این کار با موانع و مشکلات عدیده ای مواجه بودیم از جمله این موانع ذهنیت تاریخی مردم ما بود آنان به غلط باور کرده بودند که چون فقیر اند بنابر این نه تنها امکان حل مشکلاتشان را ندارند بلکه توان و دانش انجام این کار را نیز ندارند.از همه بدتر این اعتقاد آنان بود که راه حل مشکلات آنان باید از "بیرون"بیاید.به علاوه زنان قادر به درک این مسئله نبودند که تامین نیاز های آنان به محیط زیستی سالم که خوب اداره می شود وابسته است.و این که خطراتی که محیط زیست را تهدید می کنند منجر به از دست دادن منابع غنی و نایاب شده و باعث افزایش فقر و حتی ایجاد جنگ های بیشتری می شود.زنان ما همچنین ازبی عدالتی های مناسبات اقتصادی بین المللی نا آگاه بودند.

به منظور آشنا کردن جامعه با این سازو کارها ،برنامه آموزشی ای برای مردم تدوین شد که طی آن افراد مسائل و مشکلات خود ، علل و عوامل آن و راه حل های ممکن برای آن ها را بررسی می کردند. در مرحله بعد آنان سعی می کردند فعالیت های خود را در راستای مرتفع کردن مسائلی که گریبان گیر جامعه و محیط زیست بود قرار دهند.آنان دریافتند که جهان ما با انبوهی از مشکلات مواجه است:فساد،خشونت علیه زنان و کودکان، تجزیه و فرو پاشی خانواده ها و اضمحلال فرهنگ ها و جوامع از جمله این مشکلات اند.به این مسائل باید معضل سوءاستفاده از مواد مخدر ،که به خصوص بین جوانان شایع است را اضافه کرد همچنین بیماری های خانمان سوز صعب العلاج یا اپیدمیکی مثل ایدز ، مالاریا و یا بیماری های مرتبط با سوء تغذیه نیز از جمله دیگر مسایل مبتلا به جهان امروز است.

در زمینه محیط زیست آنان با این واقعیت تلخ مواجه شدند که بسیاری از فعالیت های انسان جنبه تخریبی برای محیط زیست و جامعه دارد.فعالیت هایی که منجر به جنگل زدایی، تغییرات اقلیمی و جوی ، آلودگی آب و خاک شده و به این طریق باعث تخریب وسیع اکو سیستم می گردد و حاصل همه این ها چیزی نیست جز فقرشدید و فزاینده.
شرکت کنندگان طی این برنامه دریافتند که خودشان بخشی از راه حل اند.آنان به پتانسیل های نهفته در وجودشان پی برده و به رخوت خود فائق آمدند و دست به اقدام زدند. آنان همچنین دریافتند که انسان بیشترین بهره را از طبیعتی که حامی اوست می برد،پس باید سرسخت ترین نگهبان آن باشد.

همچنین جامعه به این باور رسید که به همان اندازه که باید دولت ها را ملزم به پاسخ گویی کرد لازم است که افراد جامعه در مناسبات خود به گونه ای رفتار کنند که از دولت انتظار دارند، در رفتار آن ها باید همان چیز هایی که از رهبران سیاسی خود انتظار دارند از جمله عدالت ،همبستگی و اعتماد مشهود باشد.
اگرچه "جنبش کمربند سبز" در شروع برنامه درختکاری خود موضوعاتی چون دموکراسی و صلح را مد نظر نداشت ،اما به زودی مشخص شد که مدیریت مسئولانه محیط زیست تنها در سایه فضای دموکراتیک ممکن و مقدور است.از این جا بود که درخت به عنوان نماد مبارزات دموکراسی خواهی قرار گرفت.مردم برای مبارزه با سوءاستفاده روز افزون از قدرت ،فساد و بحران سوءمدیریت محیط زیست بسیج شدند . درکنج آزادی پارک "اوهورو"نایروبی و در نقاط بسیار دیگری "درخت صلح"کاشته شد که نمایانگر خواست مردم برای آزادی زندانیان و گذار آگاهانه و صلح آمیز به سوی جامعه ای دمکراتیک بود.
"جنبش کمربند سبز "باعث شد تا بسیاری ازمردم عادی برای ایجاد تغییرات و پذیرفتن نقشی موثر در جامعه آماده و تجهیز شوند.آنان آموختند که بر ترس و احساس بی فایدگی خود غلبه کرده و از حقوق مسلم انسانی خود دفاع کنند.
هم زمان درخت نماد صلح و پایان مناقشات قرار گرفت این امر به ویژه طی درگیری های نژادی کنیا خود را نشان داد که در آن "جنبش کمربند سبز"از درخت صلح برای آشتی دادن قبایل و گروههای درگیر استفاده کرد. همچنین در طی بازنویسی قانون اساسی کنیا که همچنان ادامه دارد درخت های دیگری به نشانه صلح در مناطق مختلف کشور کاشته شد تا فرهنگ صلح تشویق و ترویج شود.استفاده از درخت به عنوان نماد صلح سابقه طولانی ای در فرهنگ و سنن افریقا دارد.برای مثال هنگامی که بزرگان قبیله"کیکویو چوبدستی از درخت "تیگی" را در دست می گرفتند نشانه آن بود که دو گروه متخاصم باید جنگ را متوقف کرده و به دنبال راهی برای آشتی و صلح بگردند.این سنت در بسیاری از جوامع افریقایی رایج است.

این فعالیت ها در واقع نشات گرفته از میراث فرهنگی عظیمی است که هم باعث حراست از محیط زیست و هم باعث توسعه فرهنگ صلح است. با حذف این فرهنگ وجایگزینی آن با ارزش های جدید و نوخواسته ، تنوع زیستی منطقه ای مورد بی توجهی و بی مهری قرار گرفته و نتیجتا از بین رفته و نابود می شود.به همین جهت "جنبش کمربند سبز"سعی خود را بر این قرار داد تا اذهان عموم را با مفهوم نوینی با عنوان"تنوع زیستی زراعی"آشنا کند و در این راه بیشترین توجه خود را بر روی گونه های محلی و گیاهان دارویی متمرکز نمود.
همین طور که به تدریج به علل و عوامل تخریب محیط زیست پی می بردیم به ضرورت وجود دولتی مقتدر پی بردیم .در واقع وضعیت محیط زیست هر کشوری نمایانگر نوع دولت حاکم بر آن جامعه است و دستیابی به صلح بدون داشتن دولتی خوب ممکن نیست اصولا در کشورهایی که سیستم حکومتی مناسبی ندارند امکان بروز درگیری ها بیشتر است واز قوانین حفاظتی لازم برای حفظ میحط زیست برخوردار نیستند.

در سال 2002 شجاعت ،صبوری،انعطاف پذیری و مسئولیت پذیری اعضای "جنبش کمربند سبز"،سایر نهادهای اجتماعی و مدنی و و افکار عمومی کنیا منجر به گذاری صلح آمیز به دولتی دموکراتیک شد و بنیان جامعه ای پایدارتر را بنا نهاد.

علیای حضرات،دوستان ،خانم ها و آقایان
اکنون سی سال از زمانی که ما کار خود را آغاز کردیم می گذرد.فعالیت های تخریب گر محیط زیست و جوامع اما همچنان لجام گسیخته ادامه دارند.امروز با چالش جدیدی مواجه ایم که ما را به تغییر در افکار و عقایدمان فرا می خواند تا نژاد بشر از تهدید سیستمی که حیات او را تضمین می کند دست بردارد.به یاری زمین فرا خوانده شده ایم تا زخم هایش را مرهمی باشیم و به این طریق خود را از زخم پذیری برهانیم زمین ما را فرا می خواند تا همه موجودات آن را با همه گوناگونی ،زیبایی واعجازش در پناه گیریم.همه اینها میسر نمی شود مگر اینکه خویشاوندی مان را با خانواده ی زمینی بزرگتری به یاد آوریم ،خانواده ای که سیر تکاملی خود را از میان آن طی کرده ایم.
زمانی فرا خواهد رسید که وجدان نژاد بشر به سطحی از بیداری برسد که او را وادار به دستیابی به ارزش های اخلاقی والاتری نماید.زمانی که ترس را به کناری نهاده و مایه امیدواری همدیگر می شویم.
اکنون آن زمان فرا رسیده است.

کمیته نروژی نوبل، جهان را به درک وسیع تری از صلح فرا خوانده است :دستیابی به صلح بدون دستیابی به توسعه عادلانه نا ممکن است؛و دستیابی به توسعه در سایه مدیریت حمایت گرایانه محیط زیست ، در فضایی دموکراتیک و صلح آمیز میسر می گردد.زمان این تغییر فرا رسیده است.
از همه رهبران به خصوص رهبران افریقا می خواهم که در گسترش فضای دموکراتیک و ایجاد جامعه ای آزاد و سالم بکوشند تا خلاقیت و پتانسیل های افراد آن جامعه شکوفا گردد.
آن دسته از ما که شانس آن را داشته ایم که از تحصیلات ،مهارت ،تجربه یا قدرت برخوردار باشیم باید برای نسل آینده رهبران خود الگو سازی کینم.در این جا می خواهم توجه همگان را به وضعیت یکی از بزرگترین آزادی خواهان خانم "آن سان سوجی"جلب کنم .امیدوارم ایشان هر چه زودتر آزاد شده تا فعالیت های صلح طلبانه و دموکراسی خواهانه خود را برای مردم برمه و جهان پی گیرند.

فرهنگ نقش اساسی ای در حیات سیاسی ،اقتصادی و اجتماعی جوامع بازی می کند،با این حال فرهنگ یکی از حلقه های مفقوده در برنامه توسعه افریقا است.فرهنگ ماهیتی پویا دارد که سیر تکاملی ای را طی زمان می پیمایدو به شکل کاملا آگاهانه ای دست رد به سینه سنت های واپس گرایانه ای مثل ختنه زنان می زند و وجوه مثبت و مفید سنت را تقویت می کند.
جهانیان ، به خصوص افریقایی ها باید جنبه های مثبت فرهنگ خود را تقویت کرده و به این طریق احساس تعلق هویت و اعتماد به نفس خود را افزایش دهند.

خانم ها ،آقایان
برای سرعت بخشیدن به اصلاحات باید نهادهای مدنی و جنبش های مردمی تقویت شوند .توجه دولت ها را به این نکته جلب می کنم که برای داشتن جامعه ای مسئول که در آن تک تک افراد برای اصلاح و حفظ تعادل جامعه تلاش کنند تنها با به رسمیت شناختن نقش این جنبش های اجتماعی میسر است.از سوی دیگر نهادهای مدنی باید تنها در اندیشه حفظ حقوق خود نباشند بلکه در انجام مسئولیت های خود نیز بکوشند.
به علاوه ،صنایع و سازمان های جهانی باید به این باور برسند که دستیابی به عدالت اقتصادی،برابری وحفظ اکوسیستم به مراتب از سود، هر چقدر هم که کلان باشد ارزشمند تر است.
نابرابری های گسترده جهانی و الگوهای مصرفی رایج به قیمت تخریب محیط زیست و هم زیستی مسالمت آمیز تمام می شود.
انتخاب با ماست.

از جوانان می خواهم که در فعالیت هایی که آنان را در دستیابی به آرزوهای دور و درازشان یاری می رساند شرکت جویند.آنان انرژی و خلاقیت لازم برای ساختن آینده ای قابل اتکا را دارا هستند.جوانان هر کشور سرمایه های آن کشور و بلکه سرمایه های جهان اند.شما جوانان امید و آینده ی مایید.

رویکرد توسعه همه جانبه ، که جنبش کمربند سبز آن را معرفی می کند،می تواند در اکثر نقاط افریقا و جهان استفاده شود.به همین دلیل است که بنیاد"وانگاری ماتایی"را تاسیس کردم تا توسعه و استمرار این فعالیت ها را تضمین نماید..اگر چه تا کنون دستاوردهای چشمگیری داشته ایم اماهنوز کارهای زیادی باقی است که باید انجام گیرد.

علیای حضرات،خانم ها آقایان

در اینجا می خواهم سخنانم را با نقل خاطره ای ازدوران کودکی ام به پایان برسانم زمانی که نهری که از کنار خانه مان می گذشت آبی را که مادرم برای انجام امور روزمره اش لازم داشت تامین می کرد.آن روزها من از همان نهر آب می نوشیدم در میان شاخ و برگ های درخت های استوایی بازی می کردم وتخم قورباغه ها را مهره هایی می دانستم و در تلاشی ساده لوحانه می کوشیدم از آن ها گردنبندی برای خودم بسازم ،اما هر بار که می خواستم آن ها را بردارم زیر انگشت های کوچکم له می شدند.کمی بعدتر هزاران بچه قورباغه کوچک سیاه و پرجنب و جوش را می دیدم که در میان آب های زلال جست و خیز می کنند این چشم انداز در مقابل چشم انداز زمین آفتاب خورده تماشایی بود.
این منظره جهانی است که از پدران ومادرانم به من رسیده است.
از آن روزها تنها 50 سال می گذرد، آن نهر آب خشکیده و زنان مجبورند مسافت های طولانی ای را برای دستیابی به آب بپیمایند که تازه همیشه سالم نیست.و کودکان هرگز نخواهند دانست که چه چیزی را از دست داده اند.وظیفه ما امروز این است که خانه قورباغه ها را به آنهاپس بدهیم و جهان پر از زیبایی و رمز و راز رابه کودکانمان باز گردانیم.
بسیار متشکرم.

متن انگلیسی سخنرانی را در اینجا ببینید:
http://nobelprize.org/peace/laureates/2004/maathai-lecture-text.html

گیل ماخ

2005-01-17T03:53:00.000+03:30

سایت استاد"محمد بشرا"راه اندازی شد.http://www.gilmakh.com/
چقدر خوب است اینترنت.چقدر راحت می توان به همه چیز دست یافت چقدر ارزان می توان گرانمایه ترین تجارب را خواند.دچار همان شعفی شدم که بعد از دسترسی آسان به نثر"داریوش آشوری"به من دست داد.مبارک است ...چه کار قشنگی

به یاد همه قصه های خوب

2005-01-17T03:39:00.000+03:30

"تو نمرده ای
مژه ای
به سایه سار ابد خفته ای"

از آب ها و آبی ها

2005-01-14T13:12:00.000+03:30

ماشین ها می آیند و می گذرند
تا تو در آن ها نباشی
تا باز سوار بر آن اسب همیشگی بیایی
از قصه های سفید و بالدار مادربزرگ
با لباس شهزادگان غمگین
و شمشیری که بر کمر بسته ای
ترس ایل ام را

ماشین ها می آیند
و می گذرند
تا بایستم و بنگرم
بیایی اگر؛
بال در می آورم
و قصه می شوم

چراغ سبز می شود
ماشین ها می ایستند
تا بگذرم و ببینم
نه ایلی ماننده،نه شمشیری
نه شب کلاهی ،نه جقه ای
نه اسبی ،نه یالی
نه شبی ،نه قصه ای
و نه حتی مادر بزرگ و حب هایش

...

2005-01-01T01:49:00.000+03:30

چقدر دلم می خواهد فیلم"مادر "علی حاتمی را باز ببینم
همه خانواده ام گیج اند همه اندوهگین اند هر کس یک جور است.
چقدر دلم "مادر" را می خواهد

کاش این غصه مثل قصه های تو پایان شیرینی داشته باشد

2005-01-01T01:36:00.000+03:30

مادر بزرگم ،مادربزرگ قصه گوی من ،مادربزرگم مریض است.آنقدر مریض که گفته اند شاید خوب نشود.می ترسم ،می ترسم دیگر کسی نباشد برایم قصه بگوید .کسی نباشد وقتی می ترسم پشت دامنش قائم شوم.می ترسم دیگر زنی که همیشه می خواستم پیری ام مثل او باشد باوقار و استواربه قصه ها بپیوندد.می ترسم مادربزرگم به قصه ها بپیوندد ..می ترسم ...

ازعشق گفتن

2004-11-25T01:57:00.000+03:30

گاهی وقت ها بیرون رفتن از زندگی بسیار آسان می شود در این لحظه ها تنها به خاطر کسانی که دوستشان داریم است که نمی میریم

از دوست

2004-11-23T23:47:00.000+03:30

فاطمه نشوری
زندگی کوتاه این جاوید زن بی آرام وسراپا تلاش بادرد وغم آغاز وبا خون واشک پایان پذیرفت اونیز مانند اکثریت مردم ازطبقه محرومی بر خاسته بود در سال 1285دررشت دیده به هستی گشود در شش سالگی به
مکتب خانه محل سپرده شد تاخواندن ونوشتن بیاموزد ودر همان حال چون بخانه بر می گشت به یاری مادر می شتافت وبا کمک او فنون خانه داری می آموخت این دوران که به مرگ مادر منتهی گردید خوشترین روزهای زندگیش به شمار می رفت که بسی کوتاه گذشت.
فاطمه در یازده سالگی مادرش را از دست داد سرپرستی ورسیدگی به امور داخلی خانه ونیازهای عادی
وساده پدر وبرادربه گردن او افتاد با همه فداکاریهایی که میکرد باز نمی توانست این مسولیت را کاملا عهده دار شود براستی از نظر سنی هم توانایی کشیدن بار خانه داری را نداشت به همین انگیزه پدرش همسر دیگری انتخاب کرد نامادری از آغازین روزهای زندگی زناشویی به ناسازگاری برخاسته وفاطمه راازنظرپدروبرادر انداخت. بدرفتاری های پدرزنی شروع گردید از هرسوی به دخترنوجوان فشار وارد می آمد ولی او مصممانه ایستادگی کرد به طغیان نشست اورابه جرم دختر بودن وعدم نیاز به سواد!!!ازمکتب بیرون آوردند اما فاطمه مایوس نگشت واز همدرسی های خودش سواد می آموخت در سال 1298پدرش از هر دوچشم معیوب گردید در این زمان فاطمه از هرسو خواستگارانی پول دار تحصیل کرده بازاری اداری بلند پایه پیدا نمود ولی دخترک 13یا14ساله به هیچکدام ابراز تمایل ننمود درمقابل تحکم پدر چون کوه ایستاد وگفت : من باید به ذوق وسلیقه خود شوهری انتخاب نمایم باعروسی اجباری مخالفت می ورزید اودل در گرو عشق پسر دایی خود محمد نشوری داشت و پدر را این دلباختگی ناپسند مینمود. بناچار فاطمه بدون رضایت پدر به عقد وازدواج محمد نشوری در آمد وزندگی مشترک وشیرینی را شروع کردند.
زن وشوهر جوان به بندر انزلی کوچیدند تا با این دوری از خطر احتمالی کینه توزی های پدر ونامادری بدور باشند.
فاطمه به شخصیت وحقوق زن پای بندی شگفت داشت ومبارزاتی برای رسیدن به هدف خود نمود او معتقد بود که زن ومرد لازم وملزوم هم در زندگی خصوصی واجتماعی هستند وباید فرصت کامل بیابند تا استعداد ونبوغ ونیروی خلاقه خود را ظاهر وآشکار سازند به معاشرت محترمانه وبدور از هر گونه شائبه زن ومرد اعتقاد راسخ داشت وهمین اعتقاد نیز او را به سن تئاتر کشانید برای نخستین بار در بندر انزلی ( در زمان انقلاب اول روسیه ... در صحنه تئاتر مرحوم عمید همایون... )2 این نو عروس جوان پا به صحنه نمایش گذاشت دژی را که ناگشودنی می نمود بگشود نمایشی را که در بندر انزلی داده بودند برای زن وشوهر جوان درد سرهایی تولید نمود عده ای را تحریک به دستگیری هیئت تئاتری نمودند واین گروه ناچار شد شبانه از آنجا فرار کرده واز راه سنگ جوب وفومنات خود را به رشت برسانند بنا بر این وقتیکه فاطمه نشوری در انجمن گلشن ایفای نقشی را پذیرفت با صحنه نمایش وخطرهای احتمالی آن بیگانه نبود.
دراین زمان نام خانم نشوری بر سر زبان ها افتاد وشهامت واز خود گذ شتگی اورا ستودند وسرمشقی برای دیگر بانوان گردید جور زن شدن را از گردن مردان بر داشت وآنها را از : (توسل به زنان ودختران ارمنی ... ومواجهه با ناز وسرگردانی خانم های ارمنی ... ) نجات بخشید . 3
بانو نشوری بعد از تاسیس درمانگاه شهرداری به سمت پرستاری آنجا استخدام شد ودر معیت ( سرهنگ مقدم دکتر موسی خان فیض دکتر علی خان شفا ) به تشفی قلوب بیماران وانجام خدمات کمک پزشکی ودرمان های نخستین پرداخت در این دوران او به به نقض بزرگ خود پی برد دانست کوره سوادش جواب گوی این خدمت انسانی نیست بیدرنگ نزد معلمینی به تحصیل پرداخت واز آقایان شادپور رشتی مدیر داروخانه درمانگاه وعلی قلی پور رسول کم وبیش فرانسه آموخت وبالاخره موفق به دریافت اجازه نامه پزشکیاری شد .
در مبارزات اجتماعی شکنجه ها شد گرسنگی ها کشید حبس را تحمل نمود ولی از پای ننشست . اگرچه دوستان زیادی دست همکاری به اودادند ولی دشمنان قدرتمندی هم برای خود ساخت وسرانجام نیز چاقوی همین دشمنان نادان وکور دل رگ جان اش را برید.
ساعت 8 صبح 27 آذر به قصد تزریق آمپول به چند بیمار بی بضاعت از منزل خارج شد بناگاه در کوچه ای خلوت مورد حمله چند تن قلدر سیه درون قرارگرفت از همه سو مشت ولگد وقلوه سنگ نثارش شد مقاومتش درهم شکسته شد غلطان به خون با جراحات زیاد به خاک افتاد اهل کوچه فرا رسیدند او را به بیمارستان رسانیدند ولی مداوا بی اثر بود از آنهمه ضربات جانکاه بعد از 14 روز بستری بودن روز جمعه 10 دیماه 1322 چشم بر محیط بی قضاوت فرو بست ( مرگش برای علاقمندان وهنر دوستان ضایعه ای ناگوار بود وقلوب همه را جریحه دار کرد )7 یادش زنده وروانش شاد وبخشایش ایزدی بر او باد.
بعد از خانم نشوری باید به همت وشهامت بانو پریرخ وحد تی بانو خجستگی گیلان رنجبر وایران رنجبر وچند تن دیگر درود فرستاد نامشان همیشه در دلها جاویدان ماناد.

تاریخ نمایش در گیلان / فریدون نوزاد / نشر گیلکان چاپ اول 1368

با سپاس از نویسنده چمروش.در ضمن می توانید در این وبلاگ مطلب قشنگی درباره "مصطفی شعاعیان " بخوانید

اقرار

2004-11-06T17:53:00.000+03:30

من انسان نیستم.با صدای بلند اعلام می کنم انسان نیستم من.دور و برم پر است از جنایت و جنگ دور و برم پر است از دروغ و خفقان و من دم بر نمی آورم .بلند می گویم من انسان نسیتم.دور و برم پر است از بچه هایی که گرسنه اند و من دم بر نمی آورم دور وبرم پر است از بوی باروت و ترس دور و برم پر است از خون دور و برم پر است از جنگ و تجاوز و من دم بر نمی آورم .من انسان نیستم انسان نیستم انسان نیستم که از این همه درد نمی میرم .

تلنگری به خود

2004-11-02T22:14:00.000+03:30

چقدر کم می دانیم ،چقدر کم می خوانیم،چقدر زیاد حرف می زنیم.همه چیزمان به همه چیزمان می ماند.همه چیز را نقد می کنم در هر موردی نظر می دهیم به هر کسی خواستیم پیشنهاد می دهیم هر جور خواستیم حرف می زنیم کتاب نخوانده حرف می زنیم.کتاب نمی خوانیم و جرات می کنیم حرف بزنیم .چند تن از ما کسانی که خود را فمینیست می دانیم اهل مطالعه ایم چند تن مان کار جمعی کردن را بلدیم چند تن مان قانون می شناسیم و چند تن مان بر روی مسائل تئوریک این جنبش کار کرده ایم.چه انرژی ای بر سر های و هوی کردن های بر سر هیچ می گذاریم و چه انرژی برای سکوت .سکوت و اندیشیدن ،سکوت و خواندن .
نمی دانم داستان آن دخترک مریوانی و برادرش تا چه حد راست بود هر چه بود اما فرصتی بود برای آسیب شناسی یک رفتار .همه ما فعالان حقوق بشر از حق آن دخترک 13 ساله گفتیم ولی هیچ کس از برادرش نگفتیم یا حداقل به همان پر رنگی ای که از او گفتیم نگفتیم.مگر نه اینکه او هم کودک بود؟
فمینیست ها ی آن سو های دیگر جهان فقط برای احقاق حقوق زنان تلاش نمی کنند ،ما چطور؟

اطلاعیه سازمان دیده بان حقوق بشر

2004-10-17T13:29:00.000+03:30

نیویورک 15 اکتبر 2004
سازمان دیده بان حقوق بشر اعلام می دارد :دستگیری امید معماریان ،روزنامه نگار و نویسنده سایت های اینترنتی نشانگر افزایش سرکوب روزنامه نگاران و فعالان اینترنتی در ایران می باشد.معماریان که یکی از چهره های سرشناس فعال در سازمان های غیر دولتی ایران است از هنگام دستگیری اش در دهم اکتبر بدون هیچ اتهامی در بازداشت به سر می برد.
خبرگزاری دانشجویان ایران به نقل از اعضا خانواده وی گزارش می دهد که ماموران قوه قضاییه مستقر در بازرسی فرودگاه بعد از ظهر روز یکشنبه معماریان را در محل کارش دستگیر کردند.ماموران همچنین خانه وی را مورد بازرسی قرار داده ودست نوشته ها و کامپیوترش را توقیف کردند.
جو استورک، سرپرست بخش خاورمیانه و شمال افریقای سازمان دیده بان حقوق بشر مستقر در واشنگتن عنوان می دارد که دستگیری امید معماریان بار دیگر نشان داد که تهاجم سازمان یافته ایران علیه فعالان ونوسندگان بی هیچ تغییری ادامه دارد ،به خصوص قوه قضاییه که مصصم است تا منتقدان را مورد ارعاب قرار داده،بین آنان و مردم فاصله انداخته و شنیدن صدای آنان را غیر ممکن نماید.
سازمان دیده بان حقوق بشر از دولت ایران می خواهد تا فورا و بدون هیچ قید و شرطی معماریان را آزاد کند.
معماریان اندکی پیش از دستگیری در صدد بود تا در کنفراسی در نیویورک تحت عنوان "جامعه مدنی ایران" شرکت کتد.وی ویزای امریکا را دریافت کرده بود اما در فرانکفورت مقامات امریکا مانع از پرواز او شده و عنوان کردند که نام او در لیست افراد مجاز به پرواز قرار ندارد اما توضیح دیگری ندادند وی.چند روز بعد از بازگشت به تهران دستگیر شد.
معماریان عمدتا درباره مسائل جوانان در ایران می نویسد وی همچنین سال گذشته کاندید نمایندگی شورای شهر تهران بود.وی وبلاگی دارد که در آن مسائل اجتماعی ،فرهنگی و جامعه مدنی را مطرح می کند.سازمان دیده بان حقوق بشر اعلام می دارد که بازداشت امید معماریان در ادامه بازداشت های بی شمار روزنامه نگاران و نویسندگان اینترنتی طی ماه گذشته قرار دارد.و این مساله تاثیر منفی ای بر روی اظهار عقیده از طریق شبکه جهانی اینترنت دارد.
آقای استورک می افزاید:این فعل و انفعالات آینده خوبی برای آزادی بیان در ایران خصوصا در حیطه اینترنت را نوید نمی دهد و این نگرانی را ایجاد می کند که نه رییس جمهور خاتمی و نه آیت الله خامنه ای رهبر ایران هیچ کدام قادر به متوقف کردن اعمال سرکوب گرانه قوه قضاییه ایران نیستند.

The last chance

2004-10-14T19:08:00.000+03:30

شعری از محمود درویش

2004-10-14T19:04:00.000+03:30

من از آنجایم
خاطره هایم بسیارند
همانگونه به دنیا آمدم که همه به دنیا می آیند
مادری دارم و خانه ای با پنجره های بسیار
برادران ،دوستان و یک سلول زندان
برادر، دوست و یک سلول زندان
سلولی
با پنجره ای سرد و بی روح
و چشم اندازم موجی است
شکار مرغ های دریایی
و علفزاری خیس.
در افق ژرف کلامم
ماهی دارم
خوراک پرنده ای
و یک درخت جاودانی زیتون.

خیلی پیش از آنکه شمشیرها
از آدمی شکاری بسازند
بر زمین زیسته ام
من از آنجایم
وقتی ملکوت در ماتم مادرش نشسته بود
من مادرش را به او بازگرداندم
و گریستم
تا شاید ابری که باز می گردد
اشک هایم را بریزد
تا از قانون بگریزم
تمام کلماتی را که در محاکمه می خواستم آموختم
همه کلمات را آموختم و همه کلمات را اندوختم
تا از همه آن ها یک کلمه بسازم
خانه

ترجمه روشنا

پیشنهاد

2004-09-30T23:56:00.000+03:30

http://akhbar.gooya.com/politics/archives/014817.php